وجه تمایز شریعت پیامبر ما محمد صلی الله علیه وسلم با سایر شرایع سماوی در آسانگیری و سخت نگرفتن آن بر مکلف و تخفیف دادن به او می باشد؛ یکی از این تخفیفات، جمع بین دو نماز هم وقت در سفر می باشد. اصل واجب بودن ادای هر نمازی در وقت خودش می باشد اما عادت رسول الله صلی الله علیه وسلم این بود که چون به سفر می رفت، بین دو نماز ظهر و عصر جمع می کرد؛ یا هر دو نماز مذکور را در وقت ظهر می خواند (جمع تقدیم) یا اینکه هر دو را در وقت عصر می خواند (جمع تاخیر). و همچنین بین دو نماز مغرب و عشاء جمع می کرد، یا هر دو را در وقت مغرب می خواند (جمع تقدیم) و یا هر دو را در وقت عشاء می خواند (جمع تاخیر). و در این زمینه گزینه ای را انتخاب می کرد که برای او و همسفرانش بهتر و آسان تر باشد. بنابراین سفر ایشان سبب جمع بین نمازها در وقت یکی از آنها بود، چون وقت مذکور وقت هر دو نماز بود. و از طرفی سفر با سختی و مشقت همراه است و رخصت جمع جز برای آسانگیری مشروعیت نیافته است.
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام، عبد الله بن عبد الرحمن البسام، تحقيق: محمد صبحي حلاق، مكتبة الصحابة، الإمارات، مكتبة التابعين، القاهرة، الطبعة العاشرة، 1426هـ - 2006م. تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام، محمد بن صالح العثيمين، مكتبة الصحابة، الإمارات، الطبعة الأولى، 1426هـ - 2005م. الإلمام بشرح عمدة الأحكام، إسماعيل بن محمد الأنصاري، دار الفكر، دمشق، الطبعة الأولى، 1381هـ. تأسيس الأحكام، أحمد بن يحيى النجمي، دار المنهاج، الطبعة الأولى. صحيح البخاري، محمد بن إسماعيل البخاري الجعفي، تحقيق: محمد زهير الناصر، دار طوق النجاة (مصورة عن السلطانية بإضافة ترقيم: محمد فؤاد عبد الباقي)، الطبعة الأولى، 1422هـ. صحيح مسلم، مسلم بن الحجاج القشيري النيسابوري، تحقيق محمد فؤاد عبد الباقي، دار إحياء التراث العربي، بيروت، الطبعة: 1423هـ.