عن جابر بن عبد الله رضي الله عنهما : أن رسول الله صلى الله عليه وسلم عاد مريضا، فرآه يصلي على وِسَادَةٍ، فأخذها فَرَمَى بها، فأخذ عودًا ليُصلي عليه، فأخذه فَرَمَى به وقال: «صَلِّ على الأرض إن استطعت، وَإِلا فَأَوْمِئْ إِيمَاءً، واجْعَلْ سجودك أخفَضَ من ركُوُعك».
از جابر بن عبدالله رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم از بیماری عیادت کرد و مشاهده نمود که بر روی بالشی نماز می خواند؛ پس بالشت را برداشت و آن را در جای دیگری گذاشت؛ آنگاه نمازگزار چوبی برداشت تا بر آن نماز بخواند، اما رسول الله صلی اله علیه وسلم آن را هم برداشت و به گوشه ای انداخت و فرمود: «صَلِّ عَلَى الْأَرْضِ إِنِ اسْتَطَعْتَ، وَإِلَّا فَأَوْمِئْ إِيمَاءً وَاجْعَلْ سُجُودَكَ أَخْفَضَ مِنْ رُكُوعِكَ»: «بر زمین نماز بخوان اگر می توانی، وگرنه با اشاره نماز بخوان و سرت را در سجده پایین تر از رکوع قرار بده».
به روایت بزار - به روایت بیهقیدرجهصحیح است
شرح
حدیث مذکور بیانگر کیفیت نماز بیماری است که نمی تواند پیشانی بر زمین بگذارد؛ در این صورت بر او واجب است که بر حسب توانایی اش نماز بخواند و رکوع و سجده را با اشاره انجام دهد و اشاره اش در سجده پایین تر از اشاره اش در رکوع باشد.
مرجع
سنن البيهقي الكبرى، لأحمد بن الحسين بن علي بن موسى أبو بكر البيهقي، مكتبة دار الباز، مكة المكرمة، 1414 – 1994، تحقيق: محمد عبد القادر عطا. توضيح الأحكام من بلوغ المرام، لعبدالله بن عبد الرحمن البسام، مكتبة الأسدي، مكة، ط الخامسة 1423هـ. تمام المنة في التعليق على فقه السنة، ناصر الدين الألباني، دار الراية، ط3 ، 1409هـ. كشف الأستار عن زوائد البزار على الكتب الستة، نور الدين علي بن أبي بكر الهيثمي، تحقيق: حبيب الرحمن الأعظمي، مؤسسة الرسالة ط1، بيروت، 1399هـ.