هرگاه بندهٔ مسلمان - یا مؤمن - وضو بگیرد و صورتش را بشوید، همهٔ گناهانی که با چشمانش به آن نگریسته، همراه با آب خارج می‌شود - یا با آخرین قطرهٔ آب -

پیامبر صلی الله علیه و سلم بیان کرده‌اند که هرگاه مسلمان یا مؤمن وضو بگیرد و در هنگام وضو صورتش را بشوید، هر گناه صغیره‌ای که با چشمانش به آن نگریسته است، همراه با آبِ در حال ریزش پس از شستن یا با آخرین قطرهٔ آب، از صورتش خارج می‌شود. پس هرگاه دستانش را بشوید، هر گناه صغیره‌ای که دستانش مرتکب شده، همراه با آب یا با آخرین قطرهٔ آب، از دستانش خارج می‌شود. پس هرگاه پاهایش را بشوید، هر گناه صغیره‌ای که پاهایش به سوی آن رفته، همراه با آب یا با آخرین قطرهٔ آب، خارج می‌شود تا اینکه با پایان یافتن از وضو، از گناهان صغیره پاک گردد.

1. فضیلت محافظت بر وضو، و اینکه آن گناهان را می‌پوشاند و پاک می‌کند.
2. از منش پیامبر صلی الله علیه و سلم این بود که مردم را با ذکر اجر و ثوابِ طاعات و عبادات، به انجام آنها ترغیب می‌کردند.
3. هر عضوی از اعضای انسان در برخی گناهان واقع می‌شود، و به همین دلیل گناهان تابع هر عضوی که آنها را کسب کرده هستند، و از هر عضوی که از آن توبه کرده، خارج می‌شوند.
4. در وضو، پاکیزگیِ حسی وجود دارد که هنگام شستن اعضای وضو حاصل می‌شود، و پاکیزگیِ معنوی که همان پاک شدن از گناهانی است که از آن اعضا سر زده است.

صحيح مسلم (1/ 215) (244). كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (3/ 108). شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (2/ 181). بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (1/ 208). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (1/ 157).