عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ المؤْمنينَ رَضيَ اللهُ عنها: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنَ الغَائِطِ قَالَ: «غُفْرَانَكَ».
از ام المؤمنین عایشه ـ رضی الله عنها ـ روایت است که: هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از قضای حاجت خارج می‌شد، می‌فرمود: «غُفرانَك»: «پروردگارا بخشش تو را خواهانم».
به روایت ابوداوود و ترمذی و ابن‌ماجه و احمددرجهصحیح است
شرح
هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از محل قضای حاجت بیرون می‌آمد این دعا را می‌خواند: «غفرانك» یعنی ای الله مغفرت تو را خواهانم.
فواید
- مستحب بودن گفتن «غُفرانَك» پس از خروج از محل قضای حاجت.
- درخواست آمرزش پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در همهٔ احوال از پروردگارش.
- دربارهٔ سبب طلب مغفرت پس از قضای حاجت گفته شده که: این برای کوتاهی در شکر نعمت‌های پرشمار پروردگار است از جمله آسانی خروج ناپاکی‌ها از بدن؛ و همچنین درخواست مغفرت برای آنکه در وقت قضای حاجت نتوانسته‌ای ذکر الله را به جا بیاوری.
مرجع
سنن أبي داود (1/ 24) (30). سنن الترمذي (1/ 57) (7). سنن ابن ماجه (1/ 200) (300). مسند أحمد (42/ 124) (25220). توضيح الأحكام مِن بلوغ المرام، لعبد الله البسام (1/ 351). منحة العلام في شرح بلوغ المرام، لعبد الله الفوزان (1/ 397).