پسر بچه ای را نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آوردند که روی لباس ایشان ادرار کرد؛ پس رسول الله صلی الله علیه وسلم درخواست آب کرد و به لباسش آب پاشید.

صحابه رضی الله عنهم با کودکان شان نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم می رفتند تا از برکت وجود ایشان و برکت دعای شان برای آنها بهره مند شوند. و رسول الله صلی الله علیه وسلم با اخلاق نیکویی که الله متعال در سرشت ایشان نهادینه بود، از آنها به گرمی استقبال می کرد. باری ابن قیس با پسربچه اش که از شیر تغذیه می کرد و به سنی نرسیده بود که بتواند از چیزی جز شیر تغذیه کند، نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم می رود؛ و رسول الله صلی الله علیه وسلم از رحمت و مهربانی که دارد، نوزاد را در آغوش می گیرد و نوزاد روی لباس ایشان ادرار می کند؛ بنابراین رسول الله صلی الله علیه وسلم آب می خواهد و در محل ادرار، روی لباسش آب می پاشد و آن را نمی شوید. این حکم مخصوص ادرار طفل شیرخوار پسر و نه دختر می باشد.

صحيح البخاري (1/ 54) (223). صحيح مسلم (1/ 238) (287). الإلمام بشرح عمدة الأحكام، لإسماعيل الأنصاري (1/ 42). تيسير العلام شرح عمدة الأحكام، للبسام (ص55). تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام، لابن عثيمين (1/ 68).