جریر بن عبدالله ـ رضی الله عنه ـ از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ دربارهٔ نگاه ناگهانی و بدون قصد مرد به زن نامحرم پرسید، پس پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ او را امر میکند که واجب است روی خود را به سوی دیگر برگرداند و به محض متوجه شدن به سوی دیگر بنگرد و گناهی بر او نیست.
- ترغیب به فروهشتن چشمان.
- هشدار نسبت به ادامه دادن نگاه به چیزی که نگاه کردن به آن حرام است، هنگامی که نگاه انسان ناگهانی و بدون قصد به آن بیفتد.
- این حدیث نشان میدهد که نزد صحابه، تحریم نگاه کردن به زنان امر ثابتی بوده است، زیرا جریر ـ رضی الله عنه ـ دربارهٔ نگاه ناگهانی و غیر عمد به زنان از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ میپرسد که آیا حکم آن مانند نگاه عمدی است؟
- این حدیث بیانگر توجه شرع به مصالح بندگان است زیرا نگاه به زنان را بر آنان حرام نموده است زیرا به مفاسد دنیوی و اخروی پرشماری منجر میشود.
- مراجعهی صحابه به پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ و پرسش از او دربارهٔ هر مسئلهای که برای آنها محل اشکال بود. همینطور عموم مردم باید دربارهٔ مسائلی که نمیدانند و برایشان محل اشکال است به علما رجوع کنند و از آنان بپرسند.
صحيح مسلم (3/ 1699) (2159). نزهة المتقين، لمجموعة من الباحثين (2/ 1117). بهجة الناظرين، لسليم الهلالي (3/ 145). شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (6/ 362).