رسول الله صلی الله علیه وسلم امتش را از سخن چینی بین این و آن جهت ایجاد خصومت و دشمنی نهی می کند؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم حدیثش را با صیغه ی استفهام و سوال آغاز می کند تا در دل مخاطب جای گرفته و توجه او را جلب کند؛ بنابراین از آنها می پرسد: «ما العَضْهُ» یعنی دروغ و افترا چیست؟ و هچنین به سحر تفسیر شده است. سپس پاسخ این سوال را می دهد که: «العَضْهُ» عبارت است از ایجاد خصومت و دشمنی در بین مردم؛ چون این عمل همان فساد و زیان و ضرری را به همراه دارد که در سحر می باشد و همچون سحر دوستان را از یکدیگر جدا می کند و پیوند خویشاوندی بین نزدیکان و آشنایان را از هم گسسته نموده و قلب ها را پر از خشم و حقد و کینه می نماید و نمونه های آن در بین مردم مشهود است.
صحيح مسلم، حققه ورقمه محمد فؤاد عبد الباقي، دار عالم الكتب - الرياض، الطبعة الأولى، 1417هـ. الجديد في شرح كتاب التوحيد - محمد بن عبد العزيز السليمان القرعاوي - دارسة وتحقيق: محمد بن أحمد سيد أحمد - مكتبة السوادي، جدة، المملكة العربية السعودية - الطبعة الخامسة، 1424هـ - 2003م. الملخص في شرح كتاب التوحيد، لصالح بن فوزان بن عبد الله الفوزان، دار العاصمة، الرياض، الطبعة الأولى، 1422ه - 2001م. القول المفيد على كتاب التوحيد، لمحمد بن صالح بن محمد العثيمين - دار ابن الجوزي، المملكة العربية السعودية - الطبعة الثانية، 1424هـ.