بارالها، از تو عافیت در دنیا و آخرت را می‌خواهم

پیامبر صلی الله علیه وسلم به هنگام شامگاه و صبحگاه این دعاها را ترک نمی‌کردند: «بارالها من از تو عافیت را خواهانم» و سلامت از بیماری‌ها و دردها و بلاها و سختی‌های دنیوی و شهوات و فتنه‌های دینی «در دنیا و آخرت» یعنی آنچه اثرش زودهنگام است یا در آخرت خود را نشان می‌دهد. «بارالها من از تو خواهان عفو و بخشش هستم» و پاک شدن گناهان و گذشت از آنها؛ «و عافیت» و سالم ماندن از عیب‌ها؛ «در دینم» از شرک و بدعت‌ها و گناهان «و دنیایم» از مصیبت‌ها و آزارها و بدی‌ها؛ «و خانواده‌ام» همسرانم و فرزندانم و خویشانم؛ «و مالم» اموالم و کارم. «بار الها اسرار‌ مرا بپوشان» و عیب‌ها و اشکالات و تقصیراتم را ستر کن و گناهانم را پاک بگردان؛ «و ترس‌هایم را به امنیت بدل بفرما» ترس و وحشتم را از بین ببر. «بارالها مرا حفظ کن» و بلاها از جمله آزاردهنده‌ها و مصیبت‌ها را از من دور کن؛ «از برابرم و از پشت سرم و از سمت راستم و از سمت چپم و از بالایم» چراکه در اینجا از الله خواسته که او را از همهٔ جهت‌ها حفظ کند زیرا بلاها و آفت‌ها از یکی از این جهت‌ها به انسان می‌رسد. «و به عظمت تو پناه می‌برم که ناغافل کشته شوم» و ناگهانی گرفته شوم و غافلانه نابود گردم «از پایینم» با فرو رفتن در زمین هلاک شوم.

1. پایبندی به این دعا با اقتدا به پیامبر صلی الله علیه وسلم.
2. همانطور که انسان مامور به طلب عافیت در دین از الله متعال است، همچنین مامور به خواستن عافیت در دنیا نیز می‌باشد.
3. طیبی می‌گوید: «[این دعا] همهٔ شش جهت را در بر گرفته است، زیرا همهٔ آفت‌ها از این جهات است و دربارهٔ جهت پایین مبالغه کرده است، زیرا آفتی که از آنجا می‌آید بدتر است».
4. بهتر آن است که خواندن اذکار به هنگام صبح، از طلوع فجر تا طلوع خورشید در آغاز روز باشد؛ و برای شام بهتر آن است که از بعد عصر تا قبل از مغرب باشد، اما اگر پس از آن اذکارش را بگوید یعنی صبح پس از بالا رفتن خورشید در وقت چاشت باشد کفایت می‌کند؛ و اگر پس از ظهر بگوید هم کفایت می‌کند و اگر پس از مغرب بگوید هم درست است، زیرا این از اوقات ذکر است.
5. چون دلیلی مبنی بر وقت معینی برای ذکری در شب وجود داشته باشد، مانند خواندن دو آیهٔ پایانی سورهٔ بقره، شب هنگام پس از غروب خورشید خوانده می‌شود.

سنن أبي داود (7/ 408) (5074). سنن النسائي (8/ 282) (5529). سنن ابن ماجه (5/ 37) (3871). مسند أحمد (8/ 403) (4785). توضيح الأحكام من بلوغ المرام، لعبد الله البسام (7/ 565). منحة العلام في شرح بلوغ المرام، لعبد الله الفوزان (10/ 441). فتح ذي الجلال والإكرام، لابن عثيمين (6/ 491). سبل السلام بشرح بلوغ المرام، لمحمد الصنعاني (2/ 711).