عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَحِبُّ الْجَوَامِعَ مِنَ الدُّعَاءِ، وَيَدَعُ مَا سِوَى ذَلِكَ.
از عایشه رضی الله عنها روایت است که فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و سلم دعاهای جامع (کوتاه و پرمعنا) را دوست داشتند و غیر از آن را رها می‌کردند.
به روایت ابوداوود و احمددرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلی الله علیه و سلم دعاهایی را که دربردارندهٔ خیر دنیا و آخرت بود و الفاظش کم و معنایش بسیار بود، و در آن ثنای خداوند متعال و مقاصد نیکو وجود داشت، دوست داشتند و غیر از آن را رها می‌کردند.
فواید
- مستحب بودن دعا با الفاظ آسان و دربردارندهٔ معانی خیر، و مکروه بودن تکلف و موشکافی در درخواست، و این [کار] برخلاف روش پیامبر صلی الله علیه و سلم است.
- رسول خدا صلی الله علیه و سلم به «جوامع الکلم» (کلام کوتاه و پرمعنا) اختصاص یافته بودند.
- اهتمام به دعاهایی که از پیامبر صلی الله علیه و سلم ثابت شده است؛ هرچند طولانی باشد و کلماتش زیاد باشد، زیرا همهٔ آن از دعاهای جامع است.
مرجع
سنن أبي داود (2/ 605) (1482). مسند أحمد (42/ 76) (25151). بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (2/ 542). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (2/ 1003). شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (6/ 15). كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (17/ 349).