عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: كان رسولُ الله صلى الله عليه وسلم إذا عَطَس وضَعَ يَدَه -أو ثوبَهُ- على فيهِ، وخَفَضَ -أو غضَّ- بها صوتَهُ.
از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که گفت: هرگاه رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ عطسه می‌کرد دستش یا لباسش را روی دهانش قرار می‌داد و با آن صدای عطسه را کاهش می‌داد.
به روایت ابوداوود و ترمذی و احمددرجهصحیح است
شرح
هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ عطسه می‌زد: اولا: دست یا لباس خود را بر روی دهانش قرار می‌داد تا از بینی یا دهانش چیزی بیرون نشود که باعث آزار همنشین ایشان گردد. دوم: صدای خود را پایین می‌آورد و با صدای بلند عطسه نمی‌کرد.
فواید
- بیان راه و روش پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در عطسه و اقتدا به ایشان.
- مستحب بودن گذاشتن لباس یا دستمال و مانند آن بر دهان و بینی به هنگام عطسه، تا چیزی از دهان و بینی بیرون نشود که باعث آزار دیگران گردد.
- پایین آوردن صدا در هنگام عطسه مطلوب است و نشانهٔ کمال ادب و از مکارم اخلاق است.
مرجع
سنن أبي داود (7/ 375) (5029). سنن الترمذي (4/ 461) (2745). مسند أحمد (15/ 412) 9662). شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (4/ 440). تطريز رياض الصالحين، لفيصل آل مبارك (ص528). بهجة الناظرين، لسليم الهلالي (2/ 149). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (1/ 678). كنوز رياض الصالحين لمجموعة من الباحثين (11/ 432).