عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: مَا خَطَبَنَا نَبِيُّ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا قَالَ: «لَا إِيمَانَ لِمَنْ لَا أَمَانَةَ لَهُ، وَلَا دِينَ لِمَنْ لَا عَهْدَ لَهُ».
از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت: پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم کمتر خطبه‌ای برای ما می‌خواندند، مگر آنکه می‌فرمودند: «لَا إِيمَانَ لِمَنْ لَا أَمَانَةَ لَهُ، وَلَا دِينَ لِمَنْ لَا عَهْدَ لَهُ». یعنی: «ایمان ندارد کسی که امانت‌دار نیست، و دین ندارد کسی که به پیمانش وفادار نیست».
به روایت احمددرجهحسن لغیره است
شرح
انس بن مالک رضی‌الله‌عنه خبر می‌دهد که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم کمتر موعظه یا خطبه‌ای ایراد می‌کردند مگر آنکه دو نکته را یادآور می‌شدند: اول اینکه: کسی که در مورد مال، جان یا خانوادهٔ دیگری خیانت کند، ایمان کاملی ندارد. دوم اینکه: کسی که به عهدها و پیمان‌ها خیانت کرده و آنها را بشکند، دین کاملی ندارد.
فواید
- این حدیث به ادای امانت و وفای به عهد تشویق می‌کند، زیرا شکستن آنها ایمان را ناقص می‌گرداند.
- این [روایت]، هشداری است نسبت به خیانت در امانت و شکستن پیمان، و اینکه این دو از گناهان کبیره هستند.
- این حدیث، هم شامل امانت و عهدی است که میان خدا و بنده‌اش وجود دارد و هم آنچه میان خودِ مردمان است.
مرجع
مسند أحمد (19/ 375) (12383). فيض القدير (6/ 381).