عَنِ الْبَرَاءِ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ إِلَّا غُفِرَ لَهُمَا قَبْلَ أَنْ يَفْتَرِقَا».
از بَراء رضی الله عنه روایت است که رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمودند: «مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ إِلَّا غُفِرَ لَهُمَا قَبْلَ أَنْ يَفْتَرِقَا». یعنی: «هیچ دو مسلمانی با یکدیگر ملاقات نمی‌کنند و با یکدیگر مصافحه نمی‌کنند، مگر آنکه پیش از جدا شدن، مورد آمرزش قرار می‌گیرند».
به روایت ابوداوود و ترمذی و ابن‌ماجه و احمددرجهبا مجموع طرق آن، صحیح است
شرح
پیامبر صلی الله علیه و سلم خبر داده‌اند: که هیچ دو مسلمانی در راهی و مانند آن با یکدیگر ملاقات نمی‌کنند که یکی از آن دو بر دیگری با دست دادن (مصافحه) سلام کند، مگر آنکه قبل از آنکه با بدن‌هایشان از هم جدا شوند یا از مصافحه فارغ گردند، آمرزیده می‌شوند.
فواید
- مستحب بودن مصافحه (دست دادن) هنگام ملاقات، و تشویق به آن.
- مناوی گفته است: و سنت [مصافحه] حاصل نمی‌شود مگر با قرار دادن دست راست در دست راست، در صورتی که عذری نباشد.
- تشویق به آشکار کردنِ سلام، و بیان پاداش بزرگِ مصافحهٔ مسلمان با برادر مسلمانش.
- مصافحهٔ حرام، مانند مصافحه با زن نامحرم، از [حکم] این حدیث مُستثنی است.
مرجع
سنن أبي داود (7/ 502) (5212). سنن الترمذي (4/ 447) (2727). سنن ابن ماجه (4/ 654) (3703). مسند أحمد (30/ 517) (18547). بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (2/ 152). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (1/ 680).