شمارهٔ ۱۳۷۹

از عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: «إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا مَاتَ عُرِضَ عَلَيْهِ مَقْعَدُهُ بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ، إِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَمِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَإِنْ كَانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَمِنْ أَهْلِ النَّارِ، فَيُقَالُ: هَذَا مَقْعَدُكَ حَتَّى يَبْعَثَكَ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ». یعنی: «همانا هرگاه یکی از شما از دنیا برود، جایگاهش هر صبح و شام به او نشان داده می‌شود. اگر از اهل بهشت باشد، [جایگاهش] از [جایگاه‌های] اهل بهشت [به او نشان داده می‌شود]، و اگر از اهل دوزخ باشد، [جایگاهش] از [جایگاه‌های] اهل دوزخ [به او نشان داده می‌شود]. سپس گفته می‌شود: این جایگاه توست تا آنکه خداوند تو را در روز قیامت برانگیزد».