شمارهٔ ۳۷۴کتاب ۱، شمارهٔ ۳۷۴
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍ، أَنَّهَا أَتَتْ بِابْنٍ لَهَا صَغِيرٍ لَمْ يَأْكُلِ الطَّعَامَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَجْلَسَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حِجْرِهِ فَبَالَ عَلَى ثَوْبِهِ فَدَعَا بِمَاءٍ فَنَضَحَهُ وَلَمْ يَغْسِلْهُ .
از ام قیس مِحصَن اسدیه رضی الله عنها روایت است که می گوید: وی با پسربچه ی کوچکی که غذا نمی خورد نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم رفت و رسول الله صلی الله علیه وسلم پسربچه را در آغوش گرفت؛ و پسربچه روی لباس ایشان ادرار کرد؛ این بود که رسول الله صلی الله علیه وسلم آب خواست و بر لباسش آب پاشید و آن را نشست.
از ام المومنین عایشه رضی الله عنها روایت است که پسربچه ای نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آورده شد که روی لباس ایشان ادرار کرد؛ پس رسول الله صلی الله علیه وسلم آب خواست و بر لباسش آب پاشید.
و در روایتی آمده است: بر لباسش آب پاشید و آن را نشست.
ترجمه: HadeethEnc.comشرح آن
درجه‌بندی‌ها در منبع
- SahihAl-Albani
- SahihMuhammad Muhyi Al-Din Abdul Hamid
- Sahih Bukhari (223) Sahih Muslim (287)Zubair Ali Zai