Al-Maaida

وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُوا۟ ٱلرَّسُولَ وَٱحْذَرُوا۟ ۚ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا ٱلْبَلَـٰغُ ٱلْمُبِينُ ۹۲

{92} Kumtii Mwenyezi Mungu na kumtii Mtume wake ni kitu kimoja. Mwenye kumtii Mwenyezi Mungu, basi hakika amemtii Mtume. Na mwenye kumtii Mtume, basi hakika amemtii Mwenyezi Mungu. Na hilo linajumuisha kutekeleza yale aliyoyaamrisha Mwenyezi Mungu na Mtume wake miongoni mwa vitendo na maneno yaliyo dhahiri na yaliyofichikana, ya wajibu na yanayopendekezwa; yanayohusiana na haki za Mwenyezi Mungu na haki za viumbe vyake, na kujiepusha na yale ambayo Mwenyezi Mungu na Mtume wake wamekataza pia. Na jambo hili ndilo amri ya ujumla zaidi kuliko zote, kwani kama unavyoona, kila amri na makatazo, ya dhahiri na yaliyofichikana. Na kauli yake, "na tahadharini;" yaani, kutokana na kumuasi Mwenyezi Mungu na kumuasi Mtume wake. Kwa maana katika hayo kuna uovu na hasara iliyo wazi. "Na ikiwa mtageuka;" mkaacha mliyoamrishwa na yale mliyokatazwa, "basi hakika jueni ya kuwa juu ya Mtume wetu ni kufikisha ujumbe kuliko wazi." Na tayari alikwisha yatekeleza hayo. Kwa hivyo mkiongoka, basi ni kwa ajili ya nafsi zenu; na mkifanya ubaya, basi ni juu yake. Na Mwenyezi Mungu ndiye atakayewahisabu, naye Mtume alikwisha tekeleza yale yaliyo juu yake na yale aliyobebeshwa.