An-Naml

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَوْا۟ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّمْلُ ٱدْخُلُوا۟ مَسَـٰكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَـٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ۱۸

{18} Na siku moja alisafiri na askari hawa wakubwa katika baadhi ya safari zake, "Mpaka walipofika kwenye bonde la wadudu chungu, alisema mdudu chungu mmoja" akiwatanabahisha wenzake na jamii yake: "Enyi wadudu chungu! Ingieni majumbani mwenu, asiwapondeni Suleiman na majeshi yake bila ya wao kutambua." Kwa hivyo mchwa huyu akawa amewanasihi na kuwaskizisha mchwa wenzake: ima yeye mwenyewe. Na ikiwa ni hivyo, inakuwa kwamba Mwenyezi Mungu aliwapa mchwa uwezo usio wa kawaida wa kusikia. Kwa sababu tanabahisho la mchwa huyo ambalo lililijaza bonde kwa sauti ya mchwa mmoja tu ni katika maajabu makubwa zaidi. Na ima aliwaambia mchwa waliomzunguka, kisha habari hiyo ikaenea kati yao kutoka kwa wenyewe hadi ikawafikia wote, na akawaamrisha kujitahadharisha na pia akawaambia njia ya kufanya hivyo, ambayo ni kuingia ndani ya makazi yao, na alijua hali ya Suleiman na askari wake na ukubwa wa mamlaka yake, na pia akampa udhuru kwa niaba yao ikiwa atawaangamiza, kwani hilo huenda likatokea si kwa kukusudia kwao wala kulihisi.