Al-Muminoon

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلرُّسُلُ كُلُوا۟ مِنَ ٱلطَّيِّبَـٰتِ وَٱعْمَلُوا۟ صَـٰلِحًا ۖ إِنِّى بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ۵۱

{51} Hii ni amri kutoka kwake Yeye Mtukufu kwa Mitume wake kwamba, wale vitu vizuri ambavyo ni riziki ya halali na nzuri, na kumshukuru Mwenyezi Mungu kwa kutenda matendo mema ambayo kwayo unatengenea moyo, mwili, dunia, na Akhera. Na anawajulisha kwamba kile wanachofanya anakijua vyema. Kwa hivyo, kila tendo walilolifanya, na bidii waliyoitia, basi hakika Mwenyezi Mungu anaijua, na atawalipa juu yake kwa malipo kamili na bora zaidi. Basi hilo likaonyesha kwamba Mitume wote wanakubaliana juu ya kuruhusika vitu vizuri miongoni mwa vyakula, na kuharamishwa kwa vitu viovu miongoni mwake, na kwamba pia wanakubaliana juu ya tendo jema, hata kama kuna aina mbalimbali za yale yaliyoamrishwa, na sheria zao zikawa zimetofautiana katika hayo. Basi hayo yote ni matendo mema, lakini yanatofautiana kulingana na kutofauti kwa nyakati mbalimbali. Na ndiyo maana, manabii na sheria zao walikubaliana juu ya matendo mema ambayo ni mazuri katika nyakati zote, kama vile amri ya kumpwekesha Mwenyezi Mungu, kumfanyia yeye tu Dini, kumpenda, kumhofu, kumtumaini, wema, ukweli, kutimiza agano, kuunga jamaa, kuwafanyia wazazi wema, kuwafanyia ihsani maskini, mayatima, na kuwahurumia na kuwafanyia ihsani viumbe wote na mfano wa hayo miongoni mwa matendo mema. Ndiyo maana, wanachuoni na vitabu vya zamani, na akili wakati Mwenyezi Mungu alipomtuma Muhammad - rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake, - walikuwa wakitumia ushahidi wa yale anayoamrisha na kukataza kuwa ushahidi juu ya unabii wake, kama alivyofanya Hirakli na wengineo. Kwani, ikiwa anaamuru yale ambayo Manabii waliomtangulia waliamrisha na akakataza yale waliyokataza, hilo linaonyesha kwamba yeye ni wa aina yao, tofauti na mwongo. Yeye ni lazima aamuru maovu na akataze mema.