Al-Anbiyaa
این ترجمهٔ تفسیر سعدی است، همان‌گونه که IslamHouse.com آن را در saadi.islamenc.com منتشر می‌کند و از صفحه‌های آن سایت گرفته شده است. سایت نمی‌گوید چه کسی آن را ترجمه کرده و از کدام چاپ پیروی می‌کند، و برای برداشتن متن آن شرطی بیان نمی‌کند، پس حق نمایش آن تأیید نشده است. کسی آن را با کتاب چاپی مقایسه نکرده و عالمی آن را بررسی نکرده است. هر بخش در کنار آیه‌هایی آمده که دربارهٔ آن‌ها توضیح می‌دهد و این آیه‌ها متن قرآن از Tanzil است، همان‌گونه که آنجا هست؛ آیه‌ای که سایت توضیح جداگانه‌ای برایش نمی‌دهد با بخش پیش از خود می‌آید، و فهرست هر چنین آیه‌ای را نام می‌برد. سبیل چیزی از آن را ننوشته و ترجمه نکرده است.
متن ازsaadi.islamenc.comIslamHouse.comnone stated (the site names no licence and no terms for taking its text)برداشته‌شده در 2026-10-22
مَآ ءَامَنَتْ قَبْلَهُم مِّن قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَـٰهَآ ۖ أَفَهُمْ يُؤْمِنُونَ ۶
(6) Жители погубленных поселений не уверовали после того, как им были показанны затребованные ими чудеса. А это значит, что если человек требует явить ему знамение и отказывается уверовать после того, как его требование сбывается, то наказание может постичь его уже в ближней жизни. Таков справедливый закон Аллаха. Известно, что в прежние времена неверующие не обращались в правую веру после ниспослания им знамений. Неужели нынешние безбожники не поступят таким образом? Чем они превосходят своих предшественников? Есть ли в них крупица добра, которая может помочь человеку уверовать, когда он столкнется с Божьими знамениями? Это — риторический вопрос, из которого становится ясно, что такие многобожники никогда не обратятся в правую веру.