07پریشانی و اندوه · 1
لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
lā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn
هیچ معبودی [به‌حق] جز تو نیست. تو منزّهی. بی‌تردید، من از ستمکاران بوده‌ام
قرآن 21:87 — ندای یونس از میان تاریکی. «هیچ مسلمانی با آن برای چیزی دعا نمی‌کند مگر آنکه الله او را اجابت می‌کند.» ترمذی · صحیح
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ، وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ، وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ
allāhumma innī a‘ūdhu bika minal-hammi wal-ḥazan, wal-‘ajzi wal-kasal, wal-jubni wal-bukhl, wa ḍala‘id-dayni wa ghalabatir-rijāl
یا الله، من به تو پناه می‌برم از نگرانی و اندوه، از ناتوانی و تنبلی، از بزدلی و بخل، از سنگینی بدهی و از چیرگی مردان.
بخاری · صحیح