Al-Anfaal

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ قُل لِّمَن فِىٓ أَيْدِيكُم مِّنَ ٱلْأَسْرَىٰٓ إِن يَعْلَمِ ٱللَّهُ فِى قُلُوبِكُمْ خَيْرًا يُؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ أُخِذَ مِنكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ৭০

{70} Na hii iliteremka kuhusiana na mateka wa siku ya Badr, na miongoni mwao alikuwemo Al-Abbas, ami ya Mtume wa Mwenyezi Mungu rehema na amani za Mwenyezi Mungu ziwe juu yake, na alipoitishwa ukombozi, akadai kuwa alikuwa Muislamu kabla ya hapo, lakini hawakumuachia kutolipa ukombozi. Kwa hivyo, Mwenyezi Mungu Mtukufu akateremsha chenye kuunga moyo wake na wale wote waliokuwa katika hali kama yake: "Ewe Nabii! Wale walio katika mikono yenu miongoni mwa mateka: Kama Mwenyezi akijua heri yoyote katika nyoyo zenu, atawapa bora kuliko vilivyochukuliwa kutoka kwenu." Yaani, kama vile mali, kwamba atawarahisishia katika fadhila zake heri nyingi kuliko yale yaliyochukuliwa kutoka kwenu; "na atawasitiria" dhambi zenu na kuwaingiza Peponi. "Na Mwenyezi Mungu ni Mwenye kusitiri dhambi, Mwenye kurehemu;" na Mwenyezi Mungu alitimiza ahadi yake kwa Al-Abbas na wengineo, na baada ya hapo akapata mali nyingi, mpaka mara moja zilipomjia Nabii rehema na amani za Allah zimshukie mali nyingi, Al-Abbas akamjia, naye akamuamuru achukue kwayo kwa nguo yake kile anachoweza kubeba, kwa hivyo akachukua kwayo kile kilichokaribia kumshinda kubeba.