Al-Anfaal

كَمَآ أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنۢ بَيْتِكَ بِٱلْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقًا مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ لَكَـٰرِهُونَ ৫ يُجَـٰدِلُونَكَ فِى ٱلْحَقِّ بَعْدَ مَا تَبَيَّنَ كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ إِلَى ٱلْمَوْتِ وَهُمْ يَنظُرُونَ ৬

Yeye Mtukufu alitanguliza mbele ya vita hivi vikubwa vilivyobarikiwa sifa ambazo Waumini wanapaswa kuzitekeleza. Kwa sababu mwenye kuzifanya, hali zake zitanyooka, na matendo yake yatatengenea, ambayo katika kubwa zaidi yake ni jihadi katika njia yake.

{5 - 6} Kwa hivyo kama vile imani yao ndiyo imani ya kweli, na malipo yao ndiyo haki ambayo Mwenyezi Mungu aliwaahidi, basi vile vile Mwenyezi Mungu alimtoa Mtume wake – rehema na amani ziwe juu yake – kutoka katika nyumba yake, kwenda kukutana na washirikina huko Badr kwa haki ambayo Mwenyezi Mungu anaipenda na alikwisha ijaalia na kuipitisha, ijapokuwa Waumini hawakudhani wakati wa kutoka huko kwamba kungekuwa na vita baina yao na adui yao. Kwa hivyo, ilipowabainikia kwamba jambo hili lilikuwa ni la kutokea, wakawa kundi katika Waumini wanamjadili Nabii– rehema na amani ziwe juu yake – katika hilo, na wakachukia kukutana na adui yao kana kwamba wanasukumwa kwenda kwenye mauti hali ya kuwa wanatazama! Na ukweli ni kwamba halikufaa kutoka kwao, hasa baada ya kuwabainikia kwamba kuondoka kwao ni kwa haki, na ni katika yale aliyoamarisha Mwenyezi Mungu na kuyaridhia. Basi katika hali hii, kujadili hakuna nafasi yoyote. Kwa sababu mjadala mahali pake na faida yake ni wakati kuna mchanganyiko kuhusiana na haki na kuwepo na kutatanisha katika jambo. Lakini linapokuwa wazi na likabainika, basi hakuna isipokuwa kufuata na kutii. Na Wengi miongoni mwa Waumini hakikutokea kwao kitu chochote katika mjadala huu, wala hawakuchukia kukutana na adui yao. Na kadhalika wale ambao Mwenyezi Mungu aliwalaumu walifuata amri ya jihadi kufuata kukubwa mno, na Mwenyezi Mungu akawaimarisha, na akawawekea katika sababu za kuzituliza nyoyo zao, kama itakavyokuja kutajwa baadhi yake.