Al-Hujuraat

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَـٰكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَىٰ وَجَعَلْنَـٰكُمْ شُعُوبًا وَقَبَآئِلَ لِتَعَارَفُوٓا۟ ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ ٱللَّهِ أَتْقَىٰكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ ১৩

{13} Mwenyezi Mungu Mtukufu anatuambia kuwa aliwaumba wanadamu kutoka katika asili moja na jinsia moja, wote kwamba wote wametokana na mwanamume mmoja na mwanamke mmoja, na wote wanarudi kwa Adam na Hawa, lakini Mwenyezi Mungu Mtukufu akaeneza kutoka kwao wanaume wengi na wanawake, akawatenganisha na akawafanya kuwa "mataifa na makabila" na hilo ni ili wajuane. Kwani ikiwa kila mmoja wao angekuwa kivyake, basi hakungepatikana kujuana ambako kunasababisha kusaidiana, kushirikiana, kurithiana, na kutekeleza haki za jamaa, lakini Mwenyezi Mungu akawafanya kuwa mataifa na makabila, ili yapatikane mambo haya na mengineyo yanayotegemea kujuana na nasaba, lakini utukufu kunatokana na uchamungu. Kwa hivyo, Mtukufu zaidi miongoni mwao mbele ya Mwenyezi Mungu ni yule aliye mcha Mungu zaidi miongoni mwao, naye ni yule ambaye ni mtiifu zaidi na mwenye kujiepusha na maasia, si wa karibu wao zaidi kijamaa na kwa watu, wala si mtukufu wao zaidi wa nasaba, lakini Mwenyezi Mungu Mtukufu "ni Mwenye kujua mno, Mwenye habari." Anawajua miongoni mwao mwenye kumcha Mwenyezi Mungu kwa nje na kwa ndani na anajua asiyefanya hivyo kwa nje au kwa ndani, na atamlipa kila mmoja wao anachostahiki. Katika aya hii kuna ushahidi kwamba kujua nasaba ni jambo linalohitajika kisheria. Kwa sababu Mwenyezi Mungu aliwafanya watu kuwa mataifa na makabila kwa sababu ya hilo.