Aal-i-Imraan

فَرِحِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِٱلَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا۟ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ১৭০

{170} Na pamoja na haya, “wanafurahia yale aliyowapa Mwenyezi Mungu katika fadhila yake.” Yani, wanafurahishwa hayo, na macho yao yalikwisha farijika kwayo na nafsi zao zikayafurahia. Na hilo ni kwa sababu ya uzuri wake, na wingi wake, na ukubwa wake, na ukamilifu wa ladha katika kuyafikia na kutokuwepo na cha kukasirisha. Basi Mwenyezi Mungu akuwaunganisha baina ya raha ya mwili kwa riziki na raha ya moyo na roho kwa kufurahia yale aliyowapa katika fadhila yake. Kwa hivyo, neema na furaha zikatimia kwake, na wakawa, “wanawapa bishara wale ambao bado hawajajiunga nao, walio nyuma yao.” Yani, wanabashiriana wao kwa wao kufika kwa ndugu zao ambao hawajaungana nao, na kwamba watapata yale waliyoyapata. “Ya kwamba haitakuwa hofu juu yao wala hawatahuzunika”. Yani Wanafurahia kuondokewa wao na ndugu zao kile kinachohofiwa, ambako kunalazimu ukamilifu wa furaha.