Aal-i-Imraan

أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ جَـٰهَدُوا۟ مِنكُمْ وَيَعْلَمَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ১৪২

{142} "Je, mnadhani kwamba mtaingia Peponi ilhali Mwenyezi Mungu hajawajua wale miongoni mwenu waliopigana Jihadi, na akawajua waliosubiri?" Hili ni swali la kejeli lenye maana ya kuwa msidhanie wala isiwajie akilini mwenu kwamba, mtaingia Pepo bila ya dhiki na kustahimili yachukizayo katika njia ya Mwenyezi Mungu, na kutafuta radhi zake. Kwani, Pepo ndiyo kitakwacho cha juu zaidi na kilicho bora zaidi wanachoshindania wenye kushindana. Na kila kinapokuwa kitakwacho kikubwa, basi njia yake na matendo yake yenye kukifikia yanakuwa makubwa. Kwa hivyo starehe haifikiwi isipokuwa kwa kuacha starehe. Na wala neema haipatikani isipokuwa kwa kuacha neema. Lakini machukizo ya kidunia ambayo yanamfika mja katika njia ya Mwenyezi Mungu, wakati nafsi inapoyavumilia na kuyazoea na kujua hali ambayo itaishia, (machukizo hayo) yanageukia kwa wababe wa busara yanakuwa tunu wanazofurahishwa nayo, wala hawayajali. Na hiyo ni fadhila ya Mwenyezi Mungu anayompa amtakaye. Kisha Yeye Mtukufu akawakemea kwa kukosa kwao kusubiri juu ya jambo walilokuwa wakilitamani na wanapenda litokee. Akasema: