Al-Furqaan

وَٱلَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ ٱلزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا۟ بِٱللَّغْوِ مَرُّوا۟ كِرَامًا ৭২

{72} "Na wale ambao hawatoi ushahidi wa uongo" sawa iwe kauli au vitendo vilivyoharamishwa. Kwa hivyo wakawa wanajiepusha na vikao vyenye maneno yaliyoharamishwa au vitendo vilivyoharamishwa, kama vile kuingia katika ishara za Mwenyezi Mungu, kujadili kwa batili, kusengenya, kufitini, kutukana, kuzulia watu machafu, kufanya stihizai, kuimba kwa haramu, kunywa mvinyo, kukatia hariri, na picha, na mfano wa hayo. Na ikiwa hawashuhudii uongo, basi inawafailia zaidi kutousema na kutoufanya. Na ushahidi wa uongo unajumuishwa katika kusema uongo, na hilo linaingia katika aya hii kwa namna ya kufailia zaidi. "Na pindi wapitapo penye upuuzi" ambao ni maneno ambayo hayana heri yoyote wala faida ya kidini wala ya kidunia, kama vile maneno ya wapumbavu na mfano wao. "Hupita kwa heshima yao;" yaani, wanajitakasa nafsi zao na kuzitukuza dhidi ya kujiingiza ndani yake, na kuona kuingia ndani yake hata ikiwa hakuna dhambi ndani yake. Kwa maana ni upumbavu na upungufu katika ubinadamu na utu, kwa hivyo wakajiinua kutokana na hayo. Na katika kauli yake; "Na pindi wapitapo penye upuuzi," kuna ishara kwamba hawakusudii kuhudhuria penye upuuzi wala hata kuusikia, lakini wakikutana nao kwa bahati mbaya tu bila ya kukusudia, basi wanajiheshimu wakajitenga mbali nao.