Yunus

أَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا أَنْ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰ رَجُلٍ مِّنْهُمْ أَنْ أَنذِرِ ٱلنَّاسَ وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِندَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ ٱلْكَـٰفِرُونَ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ مُّبِينٌ ২

{2} Na pamoja na haya, wengi wao walipeana mgongo, na wakakosa kujua, basi wakastaajabu, “kwamba tumemfunulia mwanamume kutokana nao kuwa, “Waonye watu” adhabu ya Mwenyezi Mungu, na wahofishe ghadhabu ya Mwenyezi Mungu, na wakumbushe Ishara za Mwenyezi Mungu, na wabashirie “wale walioamini.” Yaani, imani ya ukweli “kuwa wana cheo cha juu kwa Mola wao Mlezi” yaani, wana malipo mengi, na thawabu zilizohifadhiwa kwa Mola wao Mlezi kwa sababau ya matendo mema na ya ikhlasi waliyoyatanguliza. Basi makafiri wakamstaajabia mwanamume huyu mkubwa kustaajabu kulikowapelekea kumkufuru! Basi "makafiri wakasema" juu yake, “Hakika huyu ni mchawi aliye dhahiri!” Yaani, mwenye uchawi ulio wazi, na haufichiki – kulingana na madai yao – kwa yeyote. Na hili ni katika upumbavu wao na ukaidi wao. Kwani walistaajabu kwa jambo ambalo si la kustaajabisha wala sio geni, bali kunashangaza ujinga wao na kutojua kwao masilahi yao. Vipi hawakumwamini Mtume huyu mtukufu ambaye Mwenyezi Mungu alimtuma kutokana nao wenyewe? Walimjua haki ya kumjua, lakini wakaukataa wito wake na wakawania kuibatilisha dini yake? Na Mwenyezi Mungu ataikamilisha nuru yake, hata kama makafiri watachukia.