الفرقان

إِن كَادَ لَيُضِلُّنَا عَنْ ءَالِهَتِنَا لَوْلَآ أَن صَبَرْنَا عَلَيْهَا ۚ وَسَوْفَ يَعْلَمُونَ حِينَ يَرَوْنَ ٱلْعَذَابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِيلًا ٤٢

{42} Na ndiyo maana wakasema, "Kwa hakika alikuwa karibu zaidi" [mwanamume huyu] "kutupoteza tuiache miungu yetu" kwa kuifanya miungu kuwa ni mungu mmoja, "lau kuwa hatukushikamana nayo kwa kuvumilia," basi angetupoteza. Walidai, - na Mwenyezi Mungu awaangamize, - kwamba upotovu ndio kumpwekesha Mwenyezi Mungu, na kwamba uwongofu ndio hayo wayafanyayo wao ya ushirikina, na ndiyo maana wakausiana kuendelea kuvumilia juu yake. "Na wakaondoka wakubwa wao wakiwaambia: Nendeni zenu na dumuni na miungu yenu kwa uvumilivu," na hapa wakasema, "lau kuwa hatukushikamana nayo kwa kuvumilia." Na uvumilivu unasifiwa katika kila mahali, isipokuwa mahali hapa. Kwa maana huko ni kuvumilia juu ya sababu za hasira, na juu ya kukithirisha kuni za Jahannamu. Na ama waumini, basi wao ni kama Mwenyezi Mungu alivyosema juu yao, "na wakausiana kwa haki, na wakausiana kusubiri." Na pindi walipohukumu hivi kwamba wao ndio waongofu, na kwamba Mtume ni mpotofu, na ikawa imeshafikia kiwango kwamba hakuna cha kuwasaidia kwacho kufikia uwongofu, akawatishia kwa adhabu, na akawajulisha kwamba wao wakati huo, "watakapoiona adhabu" watajua elimu ya uhakika "ni nani aliyepotea zaidi njia." "Na siku ambayo mwenye kudhulumu atajiuma mikono yake, na huku anasema: Laiti ningelishika njia pamoja na Mtume..." hadi mwisho wa Aya hizi.