At-Tawba

وَلَوْ أَرَادُوا۟ ٱلْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا۟ لَهُۥ عُدَّةً وَلَـٰكِن كَرِهَ ٱللَّهُ ٱنۢبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ ٱقْعُدُوا۟ مَعَ ٱلْقَـٰعِدِينَ 46

{46} Yeye Mtukufu anasema akibainisha kwamba wale waliosalia nyuma miongoni mwa wanafiki tayari ulikwisha tokea kwao ushahidi unaoonyesha kwamba hawakukusudia kutoka kabisa, na kwamba visingizio vyao walivyotoa ni batili. Kwa maana Udhuru ni kile kizuizi kinachozuia ikiwa mja atafanya uwezo wake na kujitahidi kutafuta sababu za kutoka, kisha kizuizi cha kisheria kikamzuia. Basi huyu ndiye aliyekubaliwa udhuru wake. "Na" ama wanafiki hawa , kama kweli "wangelitaka kweli kutoka, basi bila ya shaka wangelikuandalia maandalizi." Yaani, wangejitayarisha na kufanya wawezayo miongoni mwa sababu, lakini wakati hawakujitayarisha kwa ajili yake matayarisho ya kweli, ikajulikana ya kuwa hawakutaka kutoka. "Lakini Mwenyezi Mungu alichukia kutoka kwao" pamoja nanyi kwenda katika vita, "kwa hivyo akawazuia" kimajaliwa na kihukumu hata ingawa aliwaamrisha na akawahimiza juu ya kutoka na akawafanya kuwa na uwezo juu yake. Lakini kwa hekima yake, hakutaka kuwasaidia, bali aliwachilia mbali na akawazuia, "na ikasemwa: Kaeni pamoja na wanaokaa!" Miongoni mwa wanawake na wale waliokubaliwa udhuru wao.