An-Nisaa

لَّا يُحِبُّ ٱللَّهُ ٱلْجَهْرَ بِٱلسُّوٓءِ مِنَ ٱلْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا 148

{148} Yeye Mtukufu anajulisha kwamba hapendi kutajwa mabaya hadharani; yani, anachukia hilo, na anaadhibu juu yake. Na hili linajumuisha maneno yote mabaya ambayo ni mabaya na yanahuzunisha. Kama vile kutukana, kukashifu, na kadhalika. Kwani hayo yote ni katika yale yaliyokatazwa, ambayo Mwenyezi Mungu anayachukia. Na maana yake isiyo ya moja kwa moja inaonyesha kwamba anapenda usemi mzuri. Kama vile utajo wake, na maneno mazuri na ya upole. Na kauli yake, "isipokuwa kwa aliyedhulumiwa." Yaani, yeye anaruhusiwa kumuapiza yule aliyemdhulumu, na kumlalamika juu yake, na kumsema ubaya waziwazi kwa yule aliyemsema yeye kwa ubaya waziwazi bila ya kumsingizia uongo, wala kumuongezea juu ya dhuluma yake, wala asiruke mipaka kwa kumtukana mtu asiyekuwa yule aliyemdhulumu. Na licha ya hayo, kusamahe kwake na kutomlipiza ni bora zaidi. Kama alivyosema Yeye Mtukufu, "Lakini mwenye kusamehe, na akasuluhisha, basi huyo ujira wake yako kwa Mwenyezi Mungu." "Na Mwenyezi Mungu ni Mwenye kusikia, Mwenye kujua." Na kwa kuwa Aya hii ilijumuisha maneno mabaya, na mazuri na yanayoruhusiwa, Yeye Mtukufu alijulisha kwamba Yeye ndiye Mwenye kusikia, hivyo anayasikia maneno yenu. Kwa hivyo, jihadharini kuzungumza jambo ambalo litamkasirisha Mola wenu Mlezi, naye awaadhibu [kwa hilo]. Na pia ndani yake kuna kuhimiza juu ya usemi mzuri. Anajua nia zenu na chanzo cha maneno yenu.