Aal-i-Imraan

قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُكَذِّبِينَ 137

{137} Na Aya hizi tukufu, na zile zilizo baada yake katika kisa cha Uhud, Mwenyezi Mungu Mtukufu anaomboleza waja wake Waumini. Na anawafariji, na anawajulisha ya kwamba kabla yao vilipita vizazi na umma nyingi waliopewa mtihani. Na Waumini miongoni mwao wakajaribiwa kwa kupigana na makafiri. Basi hawakuacha kurejea rejea na kuzunguka zunguka mpaka Mwenyezi Mungu alipoufanya mwisho mwema kuwa ni wachamungu, na ushindi kuwa wa waja wake Waumini. Na mwisho wa mambo ulikuwa kwamba kushindwa kuliwapata wakadhibishao, na Mwenyezi Mungu akaacha kuwasaidia na akawasaidia Mitume wake na wafuasi wao. “Basi tembeeni katika ulimwengu” kwa miili yenu na mioyo yenu. “Na muangalie vipi ulikuwa mwisho wa wanaokanusha.” Nyinyi hakika hamtawakuta ispokuwa hali ya kuwa wameadhibiwa kwa aina za adhabu za kidunia. Tayari makazi yao yalikwisha anguka, na ikambainikia kila mmoja hasara yao. Na ikaenda heshima yao na ufalme wao, ukaisha na ubadhirifu wao na kiburi chao. Kwani katika hayo hakuna dalili kubwa na ushuhuda mkubwa juu ya ukweli wa yale waliyokuja nayo Mitume? Na hekima ya Mwenyezi Mungu ambayo anawapa mtihani kwayo waja wake ili kuwajaribu; na abainike mkweli wao kutokana na mwongo wao? Na ndiyo maana Yeye Mtukufu akasema: