Yusuf

فَلَمَّا ٱسْتَيْـَٔسُوا۟ مِنْهُ خَلَصُوا۟ نَجِيًّا ۖ قَالَ كَبِيرُهُمْ أَلَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ أَبَاكُمْ قَدْ أَخَذَ عَلَيْكُم مَّوْثِقًا مِّنَ ٱللَّهِ وَمِن قَبْلُ مَا فَرَّطتُمْ فِى يُوسُفَ ۖ فَلَنْ أَبْرَحَ ٱلْأَرْضَ حَتَّىٰ يَأْذَنَ لِىٓ أَبِىٓ أَوْ يَحْكُمَ ٱللَّهُ لِى ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَـٰكِمِينَ 80

{80} Yaani, ndugu zake Yusuf walipokata tamaa juu ya Yusuf kuwaruhusu kumchukua ndugu yao, “wakaenda kando kunong'ona.” Yaani, walikusanyika peke yao, na hakuna mtu mwingine asliyekuwa pamoja nao, na wakaanza kunong'onezana wao kwa wao. Kisha "Mkubwa wao akasema: Je! Hamjui ya kwamba baba yenu amechukua ahadi kutoka kwenu kwa Mwenyezi Mungu” kwamba mtamlinda na kwamba mtakuja naye isipokuwa ikiwa atazungukwa. "Na kabla ya hapo namna mlivyokosa katika agano lenu juu ya Yusuf?” Basi wakawakusanyikia Mambo mawili haya: kutotomiza kwenu agano kulikotangulia kuhusiana na Yusuf, na kushindwa kwenu kumleta ndugu yenu kulikofuata huku. Basi mimi Sina uso nitakaokabiliana nao baba yangu. "Basi mimi sitatoka nchi hii;” yaani, nitakaa katika nchi hii bila ya kuondoka humo, “mpaka baba yangu anipe ruhusa au Mwenyezi Mungu anihukumie.” Yaani, aniandikie kuja nyumbani peke yangu au pamoja na ndugu yangu, "Na Yeye ndiye Mbora wa mahakimu.”