حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْزُو بِأُمِّ سُلَيْمٍ وَنِسْوَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ مَعَهُ إِذَا غَزَا فَيَسْقِينَ الْمَاءَ وَيُدَاوِينَ الْجَرْحَى .
It has been narrated on the authority of Anas b. Malik who said that the Messenger of Allah (ﷺ) allowed Umm Sulaim and some other women of the Ansar to accompany him when he went to war; they would give water (to the soldiers) and would treat the wounded
Ishu wax darajayn ah uma diiwaangelin xadiiskan.
Xadiis kasta hoostiisa waxaa ku taal tarjumaadda xog-ururinta lafteeda, oo loo muujiyay sida ay tahay. Turjumaan ma magacawdo, xuquuqdeeda lama xaqiijin, cidina kuma barbar dhigin Carabiga; xadiisyada qaarkood mid ma laha. Carabigu waa qoraalka. Xog-ururintu ma laha tarjumaad kitaabkan oo luqaddan ah, sidaas darteed Ingiriisiga ayaa la muujiyay.