حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبَّادٍ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَتَعَوَّذُ مِنْ عَيْنِ الْجَانِّ وَأَعْيُنِ الإِنْسِ فَلَمَّا نَزَلَتِ الْمُعَوِّذَتَانِ أَخَذَهُمَا وَتَرَكَ مَا سِوَى ذَلِكَ .
It was narrated that Abu Sa’eed said:“The Messenger of Allah (ﷺ) used to seek refuge from the evil eye of the jinn and of mankind. When the Mu’awwidhatain* were revealed, he started to recite them and stopped reciting anything else.”
Darajaynta isha ku jirta
SahihAl-Albani
SahihMuhammad Fouad Abd al-Baqi
DaifZubair Ali Zai
Xadiis kasta hoostiisa waxaa ku taal tarjumaadda xog-ururinta lafteeda, oo loo muujiyay sida ay tahay. Turjumaan ma magacawdo, xuquuqdeeda lama xaqiijin, cidina kuma barbar dhigin Carabiga; xadiisyada qaarkood mid ma laha. Carabigu waa qoraalka. Xog-ururintu ma laha tarjumaad kitaabkan oo luqaddan ah, sidaas darteed Ingiriisiga ayaa la muujiyay.