حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَجَّاجِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ الشَّجَرَةِ، وَإِذَا رَجَعَ صَلَّى بِذِي الْحُلَيْفَةِ بِبَطْنِ الْوَادِي وَبَاتَ حَتَّى يُصْبِحَ.
Narrated Ibn `Umar:Whenever Allah's Messenger (ﷺ) left for Mecca, he used to pray in the mosque of Ash-Shajra, and when he returned (to Medina), he used to pray in the middle of the valley of Dhul-Hulaifa and used to pass the night there till morning
Ishu wax darajayn ah uma diiwaangelin xadiiskan.
Xadiis kasta hoostiisa waxaa ku taal tarjumaadda xog-ururinta lafteeda, oo loo muujiyay sida ay tahay. Turjumaan ma magacawdo, xuquuqdeeda lama xaqiijin, cidina kuma barbar dhigin Carabiga; xadiisyada qaarkood mid ma laha. Carabigu waa qoraalka. Xog-ururintu ma laha tarjumaad kitaabkan oo luqaddan ah, sidaas darteed Ingiriisiga ayaa la muujiyay.