Aal-i-Imraan
Kani waa tafsiir ku qoran luqad aan Carabi ahayn sida uu ugu jiro Quranic Universal Library (QUL, ee Tarteel), oo laga qaaday nuqulka furan ee xogta QUL ee spa5k/tafsir_api haysto. Diiwaanka QUL ma sheegayo cidda qortay ama tarjumay ama daabacaadda la daabacay ee uu raacayo, mana caddaynayo shatiga qoraalka, sidaas darteed xaqa muujintiisa lama xaqiijin. Qofna ma barbardhigin buug la daabacay, aqoonyahanna ma dib u eegin. Qayb kasta waxay ag taagan tahay aayadaha ay ka hadlayso, kuwaas oo ah qoraalka Quraanka ee Tanzil, sida uu ugu yaal halkaas. Sabīl wax ka mid ah ma qorin, mana tarjumin.
Qoraalka waxaa laga helayQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITla qaaday 2026-10-21
وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ لَمَن يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَـٰشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ 199 يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱصْبِرُوا۟ وَصَابِرُوا۟ وَرَابِطُوا۟ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ 200
وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلّهِ لاَ يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ ثَمَنًا قَلِيلاً أُوْلَـئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ؛ بعضي از اهل کتاب به خدا و کتابي که بر شما نازل شده و کتابي که بر، خودشان نازل شده است ايمان دارند مطيع فرمان خدايند آيات خدا را به بهاي اندک نمي فروشند مزد ايشان نزد پروردگارشان است هر آينه خدا حسابها را زود خواهد رسيد. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اصْبِرُواْ وَصَابِرُواْ وَرَابِطُواْ وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ؛ اي کساني که ايمان آورده ايد! بردباري کنيد، و استقامت و پايداري ورزيد، و مراقب باشيد و از خدا بترسيد تا رستگار شويد.
(199) گروهی ازاهل کتاب بر انجام کار خیر توفیق یافته و به خدا و به آنچه بر شما، وآنچه بر آنها نازل گشته است، ایمان دارند واین ایمان سودبخش و مفید است. اما عدهای از مردم، به برخی از پیامبران و کتابها ایمان آورده، و به برخی دیگر کفر میورزند. بنابراین چون گروه اول، عموماً ایمانشان، ایمان حقیقی است، به حال آنان مفید واقع میشود، پس پروردگار متعال ترس و تقوی و فروتنی در برابر عظمت خدا را، که باعث فرمان بردن از دستورات و پرهیز کردن از منهیات، و زیر پا نگذاشتن حدود الهی است، در آنها پدید آورد. و اینان درحقیقت، اهل کتاب و برخوردارانِ از دانش و علم هستند. همانطور که خداوند متعال فرموده است:﴿إِنَّمَا يَخۡشَى ٱللَّهَ مِنۡ عِبَادِهِ ٱلۡعُلَمَٰٓؤُاۡ﴾ ازمیان بندگان، فقط علما از خدا میترسند. یکی از مصادیق ترس و خشیت آنها از خداوند، این است که (﴿لَا يَشۡتَرُونَ بَِٔايَٰتِ ٱللَّهِ ثَمَنٗا قَلِيلًا﴾) آیات خدا را به بهای اندک نمیفروشند، پس آنها دنیا را بر دین مقدم نمیدارند، همانطور که منحرفان، همانهایی که آنچه را خداوند نازل کرده است، پنهان میکنند، و آن را به بهای اندک میفروشند، چنین کردند. اینها حقیقت امر را دانستند، و دریافتند که بزرگترین زیان آن است که انسان دنیای پست را بر دین ترجیح دهد، و در پی خواستهای کم ارزش باشد و حقرا ترک گوید، که حق، بزرگترین بهره و رستگاری در دنیا و آخرت است، پس ایشان حق را ترجیح داده، و آن را بیان کردند و مردم را به سوی آن دعوت نموده، و از باطل پرهیز نمودند. پس خداوند در مقابل آن، به آنها پاداش داد، به این صورت که آنها را به برخورداری از پاداش فراوان و زیبا، نوید داد، و آنها را به برخورداری از نعمت «قُرب»، مژده داد و فرمود: همانا خدا سریع الحساب است. پس در آنچه به آنها وعده داده است، دیر نمیکند؛ زیرا آنچه که آمدنی است، محقق و ثابت است، پس، آن نزدیک میباشد.
(200) سپس مومنان را بر انجام آنچه که آنها را به رستگاری و سعادت و موفقیت میرساند، تشویق نمود. راهی که انسان را به سعادت و کامیابی میرساند، صبر؛ و بردباری است. صبر یعنی نگاه داشتن نفس بر چیزی که آن را نمیپسندد، از قبیل: ترک کردن گناهان، و بردباری در برابر مصیبتها، و کارهایی که بر انسان سنگین و دشوار میآید. پس خداوند به آنها دستور داد تا در همۀ این چیزها، صبر نمایند. «مصابره» یعنی همواره صابر بودن، و در برابر دشمنان مقاومت کردن. و «مرابطه» یعنی در جایی قرار گرفتن که بیم آن میرود دشمن از آنجا هجوم کند، و اینکه آنها مراقب دشمنانشان باشند و دشمنان را از رسیدن به اهدافشان باز دارند، که از این طریق رستگار شده، و ثواب دین و دنیا را به دست میآورند، و از هر شرّ و امر ناپسندی نجات مییابند. پس به جز صبر و استقامت، و یکدیگر را به بردباری و شکیبایی توصیه نمودن، و ایستادگی ورزیدن در برابر دشمن، راهی برای رسیدن به رستگاری وجود ندارد. بنابراین هرکس رستگار شده، با برخورداری از این صفات به رستگاری رسیده است، و هیچ کس آنرا از دست نداده است، مگر به خاطر از دست دادن این امور، یا کوتاهی کردن در انجام برخی از آنها. والله الموفق ولا حول ولا قوة إلا به. پایان تفسیر سوره آل عمران. خداوند را بابت نعمتهایش شکر کرده و از او میخواهیم نعمتهای خود را بر ما سرازیر نماید.
* * *