Langkau ke kandungan
Tafsīr al-Māwardī · Az-Zumar
Surah 39

Az-Zumar

النكت والعيون

Ini ialah teks Arab sebuah tafsir klasik seperti yang ada pada Quranic Universal Library (QUL, oleh Tarteel), diambil melalui salinan terbuka data QUL yang disimpan oleh spa5k/tafsir_api. QUL tidak menyatakan edisi cetakan mana yang diikutinya dan tidak menyatakan lesen bagi teks-teks itu, maka hak untuk memaparkannya belum disahkan. Belum ada sesiapa yang membandingkannya dengan buku bercetak atau manuskrip, dan tiada ulama yang menyemaknya. Setiap bahagian berada di sisi ayat-ayat yang diulasnya, iaitu teks Al-Quran daripada Tanzil, dipaparkan seperti yang ada di sana. Jika teks membawa nota penyunting dalam kurungan berganda, nota itu dipaparkan seperti adanya. Belum ada terjemahan.

Teks daripadaQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITdiambil pada 2026-10-21

Ayat 7–8

إِن تَكْفُرُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ عَنكُمْ ۖ وَلَا يَرْضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلْكُفْرَ ۖ وَإِن تَشْكُرُوا۟ يَرْضَهُ لَكُمْ ۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ 7 وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَـٰنَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِىَ مَا كَانَ يَدْعُوٓا۟ إِلَيْهِ مِن قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادًا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦ ۚ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا ۖ إِنَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلنَّارِ 8

قَوْلُهُ عَزَّ وجَلَّ: ﴿وَإذا مَسَّ الإنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّهُ مُنِيبًا إلَيْهِ﴾ فِيهِ ثَلاثَةُ أوْجُهٍ:

أحَدُها: مُخْلِصًا إلَيْهِ، قالَهُ الضَّحّاكُ.

الثّانِي: مُسْتَغِيثًا بِهِ، قالَهُ السُّدِّيُّ.

الثّالِثُ: مُقْبِلًا عَلَيْهِ، قالَهُ الكَلْبِيُّ وقُطْرُبٌ.

﴿ثُمَّ إذا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنهُ نَسِيَ ما كانَ يَدْعُو إلَيْهِ مِن قَبْلُ﴾ فِيهِ وجْهانِ:

أحَدُهُما: إذا أصابَتْهُ نِعْمَةٌ تَرَكَ الدُّعاءَ، قالَهُ الكَلْبِيُّ.

الثّانِي: إذا أصابَتْهُ نِعْمَةٌ تَرَكَ الدُّعاءَ، قالَهُ الكَلْبِيُّ.

الثّانِي: إذا أصابَتْهُ عافِيَةٌ نَسِيَ الضُّرَّ.

والتَّخْوِيلُ العَطِيَّةُ العَظِيمَةُ مِن هِبَةٍ أوْ مِنحَةٍ، قالَ أبُو النَّجْمِ:

؎ أعْطى فَلَمْ يَبْخَلْ ولَمْ يَبْخَلْ كَوْمُ الذَّرى مِن خَوْلِ المُخَوَّلِ