Aal-i-Imraan

ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنۢ بَعْدِ ٱلْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَىٰ طَآئِفَةً مِّنكُمْ ۖ وَطَآئِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِٱللَّهِ غَيْرَ ٱلْحَقِّ ظَنَّ ٱلْجَـٰهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ ٱلْأَمْرِ مِن شَىْءٍ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْأَمْرَ كُلَّهُۥ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِىٓ أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ ٱلْأَمْرِ شَىْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَـٰهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِى بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ ٱلَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِىَ ٱللَّهُ مَا فِى صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِى قُلُوبِكُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ 154

{154} “Kisha akawateremshia baada ya dhiki” iliyowasibu “utulivu – usingizi ambao ulifunika kundi miongoni mwenu.” Na hakuna shaka kuwa hili ni kwa ajili ya kuwarehemu, na wema, na kuimarisha nyoyo zao, na kuzidisha utulivu. Kwa sababu, mwenye hofu hajiwi na usingizi kwa sababu ya hofu iliyo ndani ya moyo wake. Na hofu inapoondoka kutoka katika moyo, inawezekana ajiwe na usingizi. Na kundi hili ambalo Mwenyezi Mungu alilineemesha kwa usingizi, ndio Waumini ambao hawana isipokuwa kusimamisha Dini ya Mwenyezi Mungu na radhi za Mwenyezi Mungu na Mtume wake, na masilahi ya ndugu zao Waislamu. Na lile kundi jingine ambao, “nafsi zao ziliwashughulisha,” basi hawana hamu katika wasiokuwa wao, kwa sababu ya unafiki wao au udhaifu wa imani yao. Ndiyo maana hawakupatwa na usingizi kama uliowapata wasiokuwa wao. “Wanasema: Je, tuna lolote katika jambo hili?" Na hili ni swali la kejeli. Yani, sisi hatuna chochote katika jambo hili. Yani, nusura na ushindi ni jambo. Basi wakamdhania vibaya Mola wao Mlezi, na Dini yake, na Nabii wake. Na wakadhania kuwa Mwenyezi Mungu hatakamilisha amri ya Mtume wake. Na kwamba kushindwa huku ndiko hukumu ya mwisho na wenye kuimaliza Dini ya Mwenyezi Mungu. Mwenyezi Mungu akasema katika kuwajibu, “Sema: Hakika, jambo hili lote ni la Mwenyezi Mungu.” Na jambo linajumuisha amri na kimajaaliwa, na amri ya kisheria. Basi vitu vyote ni kwa mapitisho ya Mwenyezi Mungu na majaaliwa yake. Na mwisho wake ni nusura na ushindi kwa marafiki zake na wale wanaomtii, hata yakiwafika yale yanayowafika, “wanaficha.” Yani wanafiki hao “katika nafsi zao yale wasiyokudhihirishia.” Kisha akabainisha jambo ambalo wanalificha. Akasema, “Wanasema: Lau tungekuwa kitu katika jambo hili.” Yani, lau tungelikuwa na rai na nasaha katika vita hivi, “hatungeuliwa papa hapa.” Na huku ndiko kukanusha kwao, na kukanusha hukumu ya Mwenyezi Mungu, na kuona kwao kwamba rai ya Mtume wa Mwenyezi Mungu na rai ya maswahaba zake ni upumbavu, na kujitaka kwao nafsi zao. Basi Mwenyezi Mungu akawajibu kwa kauli yake, “Sema: Hata mngelikuwa majumbani mwenu” ambayo ndiyo yako mbali mno na mahali penye uwezekano mkubwa wa kuuawa, “wangetoka wale walioandikiwa kuuawa hadi mahali pao pa kuangukia wake.” Kwa hivyo sababu, hata zikiwa kubwa vipi, zinafaa iwapo tu hazipingani na hukumu na majaaliwa. Lakini hukumu ikipingana nazo, basi hazinufaishi kitu. Bali Mwenyezi Mungu ni lazima apitishe yale aliyoandikwa katika Ubao Uliohifadhiwa ya mauti na uhai. “Na ili Mwenyezi Mungu ayajaribu yaliyo katika vifua vyenu.” Yani, anayajaribu yaliyo ndani yake ya unafiki, na Imani, na udhaifu wa imani. “Na ili ayasafishe yaliyo katika nyoyo zenu” ya minong'ono ya Shetani na yanayotokana na hayo ya sifa zisizokuwa nzuri. “Na Mwenyezi Mungu ni Mwenye anayajua yaliyomo vifuani.” Yani, yaliyo ndani yake, na yale vinavyoficha. Kwa hivyo, elimu yake na hekima yake vikalazimu kwamba aliweka sababu ambazo kwazo zinadhihirika siri za vifua na siri za mambo. Kisha Yeye Mtukufu akasema: