Al-Muminoon
Ini adalah sebuah tafsir dalam bahasa selain bahasa Arab sebagaimana ada pada Quranic Universal Library (QUL, oleh Tarteel), diambil melalui salinan terbuka data QUL yang disimpan spa5k/tafsir_api. Catatan QUL tidak menyebutkan siapa yang menulis atau menerjemahkannya maupun edisi cetak mana yang diikutinya, dan tidak menyatakan lisensi untuk teksnya, sehingga hak untuk menampilkannya belum diverifikasi. Belum ada yang membandingkannya dengan buku cetak, dan belum ada ulama yang meninjaunya. Setiap bagian berdiri di samping ayat-ayat yang diulasnya, yaitu teks Al-Qur’an dari Tanzil, ditampilkan sebagaimana adanya di sana. Sabīl tidak menulis atau menerjemahkan satu pun darinya.
Teks dariQuranic Universal Libraryspa5k/tafsir_apiMITdiambil 2026-10-21
فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ 7
Ndërsa ata që kërkojnë më tepër - ata janë të shfrenuarit. -Çdokush që kërkon të kënaqet me rrugë tjetër, - veç marrëdhënieve dhe kënaqësisë me gruan ose me robëreshat, - Allahu i Madhëruar e quan ‘el âdûn’, pra, njeri që e ka kaluar kufirin e caktuar nga Zoti. Të tillët si ai i kanë shkelur kufijtë e Zotit. Nga kuadri i përgjithshëm i këtij ajeti kuptojmë se martesa e ashtuquajtur ‘el mut’atu’ (me kontratë e kohë të përcaktuar) është haram. Kjo është një martesë e përkohshme me kontratë, ku përcaktohet edhe kohëzgjatja e saj. Për shembull, palët bien dakord që të martohen për dy ditë dhe pastaj të ndahen. Kjo është një martesë dhe marrëdhënie e parregullt dhe e ndaluar, sepse, në këtë rast, gruaja nuk është bashkëshorte e plotë dhe e vërtetë dhe as robinjë dhe, si e tillë, janë haram marrëdhëniet me të. Po ashtu, është e ndaluar edhe martesa e ashtuquajtur “Nikahul muhal-lil". Vëreni me kujdes! Allahu i Madhëruar thotë: “...ose me robëreshat që kanë në zotërim...”. Pra, që të lejohen marrëdhëniet me një skllave, ajo duhet të jetë pronë tërësisht e një burri dhe jo e ndarë mes atij dhe burrave të tjerë. Nëse një skllave është në pronësinë e dy zotërinjve, nuk lejohet që të kryhen marrëdhënie me të. Pra ashtu sikur nuk lejohet që një grua e lirë të ndahet mes dy burrave, ashtu edhe një robëreshë nuk lejohet të ndahet mes dy padronëve. Ajo duhet të jetë tërësisht nën pronën e njërit.Cilësia e tyre e gjashtë është:Burrit i lejohet ta divorcojë dhe takthejë gruan e tij dy here. Por për herën etretë, Allahu i lartësuar thotë: "E nëse ai(burri) e ndan atë (për herë të tretë), paskësaj atij nuk i lejohet më ta rimarrë,derisa ajo të martohet me një burrëtjetër.” – Pra, pas ndarjes së tretë, burritnuk i lejohet më që ta kthejë gruan e tij,derisa të plotësojë disa kushte, si mëposhtë: Së pari, ajo duhet të martohetme një burrë tjetër. Fjala “nikâĥ”(martesë), në Sheriat, nënkuptonmartesën e plotë, me të gjitha kushtet esaj, përfshirë edhe marrëdhëniet intimemes bashkëshortëve. Ky është një gjykimtë cilin nuk e kundërshton askush. Pra,është kusht që gruaja të lidhet nëmartesë me një burrë tjetër, me një akttë rregullt procedurial, pas të cilit duhettë kryhen marrëdhënie intime mesbashkëshortëve. Së dyti, martesa e gruasme një burrë tjetër duhet të jetë medëshirë dhe jo me qëllimin që ajo tëmund të kthehet te burri i parë. Nësemartesa e dytë kryhet formalisht, sa përtë bërë të mundur rikthimin te burri iparë, atëherë ajo është e pavlefshme dhee paligjshme si martesë. Pikërisht kjo llojmartese quhet "Nikahul muhal-lil". Pornëse kjo martesë bëhet me dëshirë dhemes çiftit kryhen marrëdhënie seksualedhe pastaj divorcohen, vetëm atëherë ilejohet gruas që të rikthehet tek burri iparë, nëse e ndan burri i dytë. [Shihtefsirin e sures Bekare, ajeti 230]. Këtu bëhet fjalë për rregullim dhedisiplinim të trajtimit skllaveve dherobinjave në kohën kur ato ekzistonin.Sigurisht që Islami nxiti dhe gjithmonë kainkurajuar për lirimin e robërve dheskllevërve dhe rregullimin e jetës së tyre.Por në kohën kur pas luftrave mbeteshinshumë robëresha, ato duheshinsistemuar e shpërndarë, në mënyrë që tëruhej shoqëria nga shthurja dheimoraliteti. Kjo bëhej e mundur dukeplotësuar nevojat e këtyre graverobëresha, ose duke i martuar ato, oseduke e kufizuar plotësimin e nevojave tëtyre me zotërinjtë e tyre, deri në lirimin eplotë nga robëria. (sh. p)