05زبان
هر کس به الله و روز آخرت ایمان دارد، باید سخن نیک بگوید یا خاموش بماند.
بخاری، مسلم · صحیح
غیبت — پشت سر کسی بد گفتن
اینکه از برادرت چیزی بگویی که او ناپسند می‌دارد. پرسیدند: «و اگر آن در او باشد؟» — آن حضرت ﷺ فرمود: اگر در او باشد غیبتش را کرده‌ای؛ و اگر نباشد به او بهتان زده‌ای.
مسلم · صحیح؛ قرآن 49:12
تنها در این موارد جایز است: دادخواهی نزد کسی که توان دادرسی دارد، پرسیدن حکم شرعی، هشدار دادن به مسلمانی از زیانی واقعی، نام بردن از کسی که آشکارا گناه می‌کند، و شناساندن کسی در جایی که راه دیگری نباشد.
نمیمه — سخن‌چینی
بردن سخن از یکی به دیگری برای تباه کردن آنچه میان مردم است. «سخن‌چین به بهشت وارد نمی‌شود.» اگر به شما رسید، آن را باور نکنید، به دیگری نرسانید، و به کسی که درباره‌اش گفته‌اند گمان بد نبرید.
متن انگلیسیِ چاپی، همیشه نمایش داده می‌شود:
Carrying words between people to spoil what is between them. “The talebearer will not enter Paradise.” If it reaches you, do not believe it, do not pass it on, and do not think ill of the one reported against.
بخاری، مسلم · صحیح
از زبان است همچنین: دروغ، سوگند دروغ، تمسخر، لقب‌های توهین‌آمیز، جدال برای خودِ جدال، و فخرفروشی. شوخی جایز است — آن حضرت ﷺ شوخی می‌کرد و جز حق نمی‌گفت.
متن انگلیسیِ چاپی، همیشه نمایش داده می‌شود:
Also of the tongue: lying, false oaths, mockery, insulting names, arguing for its own sake, and boasting. Jesting is permitted — he ﷺ jested, and said only what was true.
قرآن 49:11؛ ترمذی · صحیح