αالتحیات (تشهد)
در هر نشست
التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَىٰ عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ
At-taḥiyyātu lillāhi waṣ-ṣalawātu waṭ-ṭayyibāt, as-salāmu ‘alayka ayyuhan-Nabiyyu wa raḥmatullāhi wa barakātuh, as-salāmu ‘alaynā wa ‘alā ‘ibādillāhiṣ-ṣāliḥīn, ash-hadu an lā ilāha illallāh wa ash-hadu anna Muḥammadan ‘abduhū wa Rasūluh
همهٔ درودها، نمازها و پاکی‌ها از آنِ الله است. سلام بر تو ای پیامبر، و رحمت الله و برکات او. سلام بر ما و بر بندگان شایستهٔ الله. گواهی می‌دهم که هیچ معبود برحقی جز الله نیست، و گواهی می‌دهم که محمد بنده و فرستادهٔ اوست.
بخاری و مسلم · صحیح — ابن مسعود؛ لفظ حنفی. مذاهب شافعی/مالکی لفظ‌های بسیار نزدیکِ ابن عباس و عمر را به کار می‌برند، که همه صحیح‌اند.
متن انگلیسیِ چاپی، همیشه نمایش داده می‌شود:
Bukhārī & Muslim · ṣaḥīḥ — Ibn Mas‘ūd; the Ḥanafī wording. The Shāfi‘ī/Mālikī schools use the closely related wordings of Ibn ‘Abbās and ‘Umar, all authentic.