شمارهٔ ۲۱۶۴کتاب ۱۱، شمارهٔ ۴۲شمارهگذاری عربی ۹۳۶.۰۲
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا أَسْبَاطٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ أَخَذَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْبَيْعَةِ أَلاَّ تَنُحْنَ فَمَا وَفَتْ مِنَّا غَيْرُ خَمْسٍ مِنْهُنَّ أُمُّ سُلَيْمٍ .
Umm 'Atiyya reported that the Messenger of Allah (ﷺ) took pledge from us (including this promise) that we would not lament. Only five amongst us fulfilled the promise, and one of them (who fulfilled the promise) was Umm Sulaim
منبع برای این روایت هیچ درجهبندیای ثبت نکرده است.
زیر هر روایت، ترجمهٔ خودِ مجموعهداده آمده که همانگونه که هست نشان داده میشود. نام هیچ مترجمی را ندارد، حقوق آن تأیید نشده است و هیچکس آن را با عربی مقابله نکرده است؛ برخی روایتها ترجمه ندارند. متن، همان عربی است. مجموعهداده ترجمهای از این کتاب به این زبان ندارد؛ از این رو انگلیسی نشان داده میشود.
متن عربی، شمارهگذاری، نام کتابها و درجهبندیها دقیقاً همانگونه نشان داده شدهاند که در یک مجموعهدادهٔ باز (hadith-api) آمدهاند. سبیل هنوز نه درستی آن را تأیید کرده و نه حقوق آن را، و بازبینی علمی آن هنوز آغاز نشده است. تا آن زمان، پیش از تکیه بر یک روایت، آن را با یک نسخهٔ چاپی مقابله کنید.