عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اثْنَتَانِ فِي النَّاسِ هُمَا بِهِمْ كُفْرٌ: الطَّعْنُ فِي النَّسَبِ، وَالنِّيَاحَةُ عَلَى الْمَيِّتِ».
از ابوهُرَیره رضی الله عنه روایت است که می‌گوید: رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «اثْنَتَانِ فِي النَّاسِ هُمَا بِهِمْ كُفْرٌ: الطَّعْنُ فِي النَّسَبِ، وَالنِّيَاحَةُ عَلَى الْمَيِّتِ»: «دو خصلت در میان مردم است که کفر هستند: عیبجویی از نَسَب و نوحه‌خوانی بر مرده».
به روایت مسلمدرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلی الله علیه وسلم دربارهٔ دو خصلت از خصلت‌های مردم خبر می‌دهد که از کارهای کافران و اخلاق جاهلیت است و آن دو عبارتند از: نخست: عیبجویی از اصل و نَسَب مردم و کوچک شمردن و تحقیر آنان و تکبر ورزیدن بر آنان است. دوم: بلند کردن صدا هنگام مصیبت از روی اعتراض به تقدیر یا دریدن لباس از شدت بی‌صبری.
فواید
- تشویق به تواضع و تکبر نورزیدن بر مردم.
- وجوب صبر بر مصیبت و بی‌صبری نکردن.
- این کارها از مصادیق کفر اصغر هستند و کسی که یکی از شعبه‌های کفر را مرتکب شود، از دین خارج نمی‌شود تا آنکه مرتکب کفر اکبر شود.
- نهی اسلام از هر آنچه باعث تفرقه میان مسلمانان می‌شود، از جمله عیبجویی در اصل و نَسَب مردم و سایر موارد.
مرجع
صحيح مسلم (1/ 82) (67). كتاب التوحيد، للإمام محمد بن عبد الوهاب (ص96). الملخص في شرح كتاب التوحيد، لصالح الفوزان (ص279). الجديد في شرح كتاب التوحيد، للقرعاوي (ص315).