عن عبد الله بن عمرو رضي الله عنهما عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ يَرَحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ رِيحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ أَرْبَعِينَ عَامًا».
از عبدالله بن عَمرو بن العاص ـ رضی الله عنهما ـ روایت است که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند: «مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ يَرَحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ رِيحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ أَرْبَعِينَ عَامًا»: «هركس مُعاهدی را به قتل برساند بوى بهشت را احساس نمی‌کند، حال آنکه بوى آن از مسير چهل سال به مشام مى‌رسد».
به روایت بخاریدرجهصحیح است
شرح
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ وعید شدیدی برای کسی بیان می‌کند که یک مُعاهَد را بکشد - یعنی کافری که با پیمان و امان وارد سرزمین مسلمانان شده – اینکه بوی بهشت به مشامش نخواهد رسید اگرچه بوی آن از فاصلهٔ چهل سال به مشام می‌رسد.
فواید
- تحریم کشتن کافر مُعاهد و ذمی و مُستأمَن و اینکه یکی از گناهان کبیره است.
- مُعاهَد: کافری که از او پیمان گرفته شده و در سرزمین خودش زندگی می‌کند و با مسلمانان نمی‌جنگد و مسلمانان نیز با او نمی‌جنگند. ذِمّی: کافری که در سرزمین مسلمانان زندگی کند و جزیه دهد. مُستَأمَن: کسی که با پیمان و امان برای مدت معینی وارد سرزمین مسلمانان شود.
- هشدار نسبت به خیانت در عهد و پیمان با غیر مسلمانان.
مرجع
صحيح البخاري منحة العلام في شرح بلوغ المرام، لعبد الله الفوزان (8/ 232). توضيح الأحكام شرح بلوغ المرام، للبسام (6/ 90). فتح ذي الجلال والإكرام بشرح بلوغ المرام، لابن عثيمين (5/ 520). سبل السلام، لمحمد الصنعاني (2/ 501).