پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ پس از پایان نمازش میفرمود: «أَسْتَغْفِرُ اللهَ، أَسْتَغْفِرُ اللهَ، أَسْتَغْفِرُ اللهَ». سپس پروردگارشان را با گفتن این ذکر به بزرگی یاد میکرد: «اللَّهمَّ أنتَ السَّلامُ، ومنْكَ السَّلامُ، تباركْتَ ذا الجَلالِ والإكرامِ»، زیرا الله در صفات سالم و کامل است و از هر عیب و نقصی پاک است و سلامتی از بدیها و شرارتهای دنیا و آخرت تنها از او خواسته میشود نه هیچکس دیگری؛ و خیر او در هر جهان پرشمار است و صاحب عظمت و احسان است.
- مستحب بودن استغفار پس از نماز و مداومت بر آن.
- مستحب بودن استغفار برای کامل کردن نقص در عبادت و جبران [کوتاهی در] طاعت و تقصیر در آن.
صحيح مسلم (1/ 414) (591). مرعاة المفاتيح شرح مشكاة المصابيح، لعبيد الله المباركفوري (3/ 317). سبل السلام، للصنعاني (1/ 294). توضيح الأحكام مِن بلوغ المرام، لعبد الله البسام (2/ 301).