رسول الله صلی الله علیه وسلم از نماز خواندن پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب و پس از نماز عصر تا غروب آفتاب نهی فرمودند.
عن عبد الله بن عباس رضي الله عنه قال: «شَهِد عِندِي رِجَال مَرْضِيُون - وأَرْضَاهُم عِندِي عُمر- أنَّ النَبِي صلى الله عليه وسلم نَهَى عن الصَّلاة بَعد الصُّبح حتَّى تَطلُعَ الشَّمسُ، وبعد العصر حتَّى تَغرُب».
وعن أبي سعيد رضي الله عنه عن رسول الله صلى الله عليه وسلم أنه قال: «لا صَلاَة بعد الصُّبح حتَّى تَرتَفِعَ الشَّمسُ، ولا صَلاَة بعد العَصرِ حتَّى تَغِيبَ الشَّمس».
از عبدالله بن عباس رضی الله عنه روایت است که می گوید: مردانی عادل که عمر رضى الله عنه عادل ترين آنها بود، نزد من شهادت دادند که رسول الله صلی الله علیه وسلم از نماز خواندن پس از نماز صبح تا طلوع آفتاب و پس از نماز عصر تا غروب آفتاب نهی فرمودند. و از ابو سعید رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لَا صَلَاةَ بَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَرْتَفِعَ الشَّمْسُ وَلَا صَلَاةَ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغِيبَ الشَّمْسُ»: «بعد از نماز صبح تا بالا آمدن خورشيد و بعد از نماز عصر تا غروب خورشيد نمازی نیست».
هر دو روایت متفق علیه استدرجهصحیح است
شرح
رسول الله صلی الله علیه وسلم در این دو حدیث، در مورد نماز خواندن بعد از نماز صبح تا طلوع خورشید و بالا آمدن آن از خط افق در دید چشم، به اندازه ی طول نیزه ای عمود بر افق که چند دقیقه طول می کشد و علما مقدار آن را بین 5 تا 15 دقیقه بیان کرده اند، نهی می کند. همچنین از نماز خواندن بعد از نماز عصر تا غروب خورشید، یعنی چند دقیقه قبل از اذان مغرب نهی می کند؛ چراکه نماز خواندن در این دو وقت، نوعی مشابهت با مشرکانی را به همراه دارد که خورشید را به هنگام طلوع و غروب آن عبادت می کنند؛ و ما از مشابهت با آنها در عبادات شان نهی شده ایم؛ زیرا هرکس خود را به قومی مشابه کند، از همان قوم خواهد بود.
مرجع
الإلمام بشرح عمدة الأحكام لإسماعيل الأنصاري، ط1، دار الفكر، دمشق، 1381ه.
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام للبسام، حققه وعلق عليه وخرج أحاديثه وصنع فهارسه: محمد صبحي بن حسن حلاق، ط10، مكتبة الصحابة، الإمارات - مكتبة التابعين، القاهرة، 1426 هـ.
تنبيه الأفهام شرح عمدة لأحكام لابن عثيمين، ط1، مكتبة الصحابة، الإمارات، 1426ه.
عمدة الأحكام من كلام خير الأنام صلى الله عليه وسلم لعبد الغني المقدسي، دراسة وتحقيق: محمود الأرناؤوط، مراجعة وتقديم: عبد القادر الأرناؤوط، ط2، دار الثقافة العربية، دمشق ، بيروت، مؤسسة قرطبة، 1408 هـ.
صحيح البخاري، تحقيق: محمد زهير بن ناصر الناصر، ط1، دار طوق النجاة (مصورة عن السلطانية بإضافة ترقيم: محمد فؤاد عبد الباقي)، 1422ه.
صحيح مسلم، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، دار إحياء التراث العربي، بيروت، 1423 هـ.
هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همانگونه که HadeethEnc.com منتشر میکند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمیآورد. ترجمهها و شرحها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان میکنند؛ بازبینان سبیل آنها را بررسی نکردهاند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com