عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ العَاصِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يَكُونَ هَوَاهُ تَبَعًا لِمَا جِئْتُ بِهِ».
از ابو‌محمد، عبدالله بن عمرو بن عاص رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود: «هیچ‌یک از شما ایمان نمی‌آورد مگر آنکه خواسته و هوای نفسش تابع چیزی باشد که من آورده‌ام.»
آن را در کتاب الحجة با سند صحیح روایت کرده‌ایمدرجهنووی می‌گوید: حدیثی صحیح است
شرح
پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم روشن ساخت که انسان، مؤمنی با ایمان کامل نخواهد بود مگر آنکه محبت و خواسته‌هایش تابع آن چیزی باشد که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم از فرمان‌ها و نهی‌ها و دیگر امور آورده است؛ بدین معنا که آنچه را او فرمان داده دوست بدارد و از آنچه نهی کرده، ناخشنود و گریزان باشد.
فواید
- این حدیث، قاعده‌ای است در ضرورت تسلیم شدن در برابر شریعت و فرمان‌برداری از آن.
- این هشداری به انسان است که هر کس عقل یا عادت را بر آنچه رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم آورده مقدم بدارد و بر اساس آن حکم کند، ایمان از او نفی شده است.
- وجوب داور قراردادن شریعت در همهٔ امور، به دلیل فرمایش پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم: «آنچه را که من آورده‌ام».
- اینکه ایمان با طاعت افزایش می‌یابد و با گناه کاهش پیدا می‌کند.
مرجع
الحجة على تارك المحجة لأبي الفتح نصر بن إبراهيم المقدسي، برقم (25). فتح الباري لابن حجر (13/289). جامع العلوم والحكم (3/1146). شرح النووي على مسلم (1/77).