عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ: «لَا يَمْنَعَنَّ رَجُلًا مِنْكُمْ مَخَافَةُ النَّاسِ أَنْ يَتَكَلَّمَ بِالْحَقِّ إِذَا رَآهُ أَوْ عَلِمَهُ».
از ابوسعید خُدری رضی‌الله‌عنه از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم روایت است که ایشان فرمودند: «لَا يَمْنَعَنَّ رَجُلًا مِنْكُمْ مَخَافَةُ النَّاسِ أَنْ يَتَكَلَّمَ بِالْحَقِّ إِذَا رَآهُ أَوْ عَلِمَهُ». یعنی: «هرگز نباید ترس از مردم، هیچ یک از شما را از گفتنِ حق، آنگاه که آن را دید یا دانست، باز دارد».
به روایت ترمذی و ابن‌ماجه و احمددرجهصحیح است
شرح
پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم در خطبه‌ای برای یارانشان، این نکته را سفارش کردند که مسلمان نباید به خاطر ترس، هیبت یا قدرت مردم، از گفتنِ حق یا امر به آن، آنگاه که آن را دیده یا دانسته است، خودداری کند.
فواید
- این حدیث به آشکار کردنِ حق و پرهیز از پنهان کردن آن از ترس مردم تشویق می‌کند.
- البته گفتنِ حق به معنای عدم رعایت ادب در شیوهٔ بیان و به کار نبستنِ حکمت و موعظهٔ نیکو نیست.
- انکار منکر و مقدم داشتنِ حق خداوند متعال بر منافع مردمی که با آن در تعارض است، واجب است.
مرجع
سنن الترمذي (4/ 53) (2191). سنن ابن ماجه (5/ 141) (4007). مسند أحمد (17/ 490) (11403).