عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضيَ اللهُ عنهُ سمعتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يقولُ: «أَلاَ إِنَّ الدُّنْيَا مَلْعُونَةٌ، مَلْعُونٌ مَا فِيهَا، إِلاَّ ذِكْرُ اللهِ وَمَا وَالاَهُ وَعَالِمٌ أَوْ مُتَعَلِّمٌ».
از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت: از رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیدم که می‌فرمودند: «أَلَا إِنَّ الدُّنْيَا مَلْعُونَةٌ، مَلْعُونٌ مَا فِيهَا، إِلَّا ذِكْرُ اللَّهِ وَمَا وَالَاهُ وَعَالِمٌ أَوْ مُتَعَلِّمٌ». یعنی: «هان! همانا دنیا ملعون است و آنچه در آن است ملعون است، مگر یاد الله و آنچه به آن نزدیک است و [شخص] عالم یا علم‌آموز».
به روایت ترمذی و ابن‌ماجهدرجهحسن است
شرح
پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند که دنیا و آنچه در آن است، مورد خشم خدا، ناپسند، رها شده و دور گردانده شده است. آنچه در آن است رها شده و پسندیده نیست؛ زیرا دنیا و هر آنچه در آن است، از خداوند متعال غافل می‌کند و از او دور می‌سازد. مگر یاد خدا و آنچه به آن نزدیک و از جنس آن است، از چیزهایی که خداوند دوست دارد، یا کسی که علم شرعی می‌داند و آن را به مردم می‌آموزد، یا علم‌آموزی که آن را فرامی‌گیرد.
فواید
- لعنت کردن دنیا به طور مطلق جایز نیست؛ زیرا احادیثی وارد شده که از آن نهی می‌کنند. اما لعنت کردنِ آن چیزهایی از دنیا که از خداوند متعال دور می‌کند و از طاعت او غافل می‌سازد، جایز است.
- هر آنچه در دنیاست، بازی و سرگرمی است، مگر یاد خدا و آنچه سببی و کمکی برای آن باشد.
- بیان فضیلت علم و اهل آن و طلب‌کنندگان آن.
- ابن تیمیه گفته است: از دنیا تنها چیزی نکوهش می‌شود که از راه نادرست [به دست آمده و] حرام باشد، یا حلالی که به قصد فزون‌طلبی و فخرفروشی باشد، و آنچه به قصد مباهات و جدل اندوخته شود. پس اینهاست که نزد خردمندان ناپسند است.
مرجع
سنن الترمذي (4/ 151) (2322). سنن ابن ماجه (5/ 231) (4112). بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (1/ 542). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (1/ 424). كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (7/ 325). شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (3/ 374).