از عِمران بن حُصَین رضی الله عنه روایت است که گفت: مردی نزد پیامبر صلی الله علیه و سلم آمد و گفت: السلام علیکم. ایشان پاسخش را دادند، سپس آن مرد نشست. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: «عَشْرٌ» یعنی: «ده [نیکی]». سپس دیگری آمد و گفت: السلام علیکم و رحمة الله. ایشان پاسخش را دادند، پس نشست. پیامبر فرمودند: «عِشْرُونَ» یعنی: «بیست [نیکی]». سپس دیگری آمد و گفت: السلام علیکم و رحمة الله و برکاته. ایشان پاسخش را دادند، پس نشست. پیامبر فرمودند: «ثَلَاثُونَ» یعنی: «سی [نیکی]».
به روایت ابوداوود و ترمذی و احمد و دارمیدرجهحسن است
شرح
مردی نزد پیامبر صلی الله علیه و سلم آمد و گفت: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ». ایشان پاسخش را دادند، سپس آن مرد نشست. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: برایش ده نیکی نوشته شد. سپس دیگری آمد و گفت: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ». ایشان پاسخش را دادند، پس نشست. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: برای او بیست نیکی است. سپس دیگری آمد و گفت: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ». ایشان پاسخش را دادند، پس نشست. پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمودند: برای او سی نیکی است؛ یعنی برای هر لفظ، ده نیکی.
فواید
شخصی که وارد میشود، به نشستگان سلام را آغاز میکند.
افزایش پاداش با افزایش الفاظ سلام.
کاملترین [عبارت] در سلام کردن: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ»، و بهترین صیغه در پاسخ: «وَعَلَيْكُمُ السَّلَامُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ» است.
مراتب سلام و پاسخ آن متفاوت است و پاداش نیز متفاوت است.
آموزش خیر به مردم و آگاه کردنشان برای به دست آوردن آنچه برتر است.
ابن حجر گفته است: اگر سلامکننده «وَرَحْمَةُ اللَّهِ» را اضافه کرد، مستحب است که [پاسخدهنده] «وَبَرَكَاتُهُ» را اضافه کند. پس اگر [سلامکننده] «وَبَرَكَاتُهُ» را اضافه کرد، آیا اضافه کردن [چیزی دیگر] در پاسخ مشروع است؟ و همچنین اگر سلامکننده بر «وَبَرَكَاتُهُ» چیزی افزود، آیا این کار برایش مشروع است؟ مالک در موطأ از ابن عباس رضی الله عنهما روایت کرده که گفت: سلام به «برکت» پایان یافت.
مرجع
سنن أبي داود (7/ 491) (5195).
سنن الترمذي (4/ 420) (2689).
مسند أحمد (33/ 170) (19948).
كنوز رياض الصالحين ، لمجموعة من الباحثين (11/ 246).
بهجة الناظرين، لسليم الهلالي (3/ 132).
نزهة المتقين، لمجموعة من الباحثين (1/ 663).
شرح رياض الصالحين، لابن عثيمين (4/ 399).
هر حدیث، درجه، شرح و فایده در اینجا دقیقاً همانگونه که HadeethEnc.com منتشر میکند، بر پایهٔ شرایط بازنشر آن، نشان داده شده است. درجه نام کسی را که حکم داده است نمیآورد. ترجمهها و شرحها از نویسندگان خودِ آن است و برخی احکامی را بیان میکنند؛ بازبینان سبیل آنها را بررسی نکردهاند. حدیث عربی، متن اصلی است. منبع: HadeethEnc.com