عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضيَ اللهُ عنهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا انْتَهَى أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَجْلِسِ فَلْيُسَلِّمْ، فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَقُومَ فَلْيُسَلِّمْ، فَلَيْسَتِ الْأُولَى بِأَحَقَّ مِنَ الْآخِرَةِ».
از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: «إِذَا انْتَهَى أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَجْلِسِ فَلْيُسَلِّمْ، فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَقُومَ فَلْيُسَلِّمْ، فَلَيْسَتِ الْأُولَى بِأَحَقَّ مِنَ الْآخِرَةِ» یعنی: «اگر کسی از شما به مجلسی آمد سلام بگوید و هرگاه خواست برخیزد سلام بگوید، زیرا [سلام] نخست، مهمتر از سلام آخر نیست».
به روایت ابوداوود و ترمذی و نسائی در «السنن الکبری» و احمددرجهحسن است
شرح
پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم راهنمایی کرده‌اند کسی که به محل نشستن مردم می‌آید، باید به آنان سلام کند، و هرگاه خواست از آنجا برخیزد، باید با سلام نیز از آنان خداحافظی کند؛ زیرا سلام اول هنگام آمدن، از سلام آخر هنگام رفتن، سزاوارتر نیست.
فواید
- تشویق به آشکار کردنِ سلام.
- تشویق به سلام کردن بر اهل مجلس هنگام ملاقات و هنگام رفتن.
- سندی گفته است: این سخن «و هرگاه خواست برخیزد» یعنی: از مجلس، «پس اولی سزاوارتر نیست» یعنی: هر دوی آنها سنتی هستند که شایستهٔ عمل کردن است، پس هیچ وجهی برای ترک دومی همراه با انجام اولی وجود ندارد.
مرجع
سنن أبي داود (7/ 500) (5208). سنن الترمذي (4/ 432) (2706). السنن الكبرى للنسائي (9/ 144) (10129). مسند أحمد (12/ 47) (7142). كنوز رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (11/ 360). بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين، لسليم الهلالي (2/ 142). تطريز رياض الصالحين، لفيصل آل مبارك (ص523). نزهة المتقين شرح رياض الصالحين، لمجموعة من الباحثين (1/ 672).